พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · ภิกขทายิวรรค
๗. นฬมาลิยเถราปทาน (๑๐๗) เล่ม ๓๒
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๐๙ (Royal Thai)7/10 in ภิกขทายิวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
_______
๗. นฬมาลิยตฺเถราปทาน
๗. นฬมาลิยเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระนฬมาลิยเถระ
(พระนฬมาลิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ภิกขทายิวรรค นฬมาลิยเถราปทาน (๑๐๗) (Royal Thai Volume 32 · Mahachula Volume 32 · Mahamakut Volume 71 · Chaloem Phrakiat Volume 32)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 32, pp. 197–198 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 32, pp. 255–256
ปทุมุตฺตรพุทฺธสฺส โลกเชฏฺฐสฺส ตาทิโน
ติณตฺถเร นิสินฺนสฺส อุปสนฺตสฺส ตาทิโน.
เมื่อพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้เจริญที่สุดในโลก ผู้คงที่ ผู้สงบระงับ ประทับนั่งบนเครื่องลาดหญ้า
นฬมาลํ คเหตฺวาน พนฺธิตฺวา วีชนึ อหํ
พุทฺธสฺส อุปนาเมสึ ทิปทินฺทสฺส ตาทิโน.
ข้าพเจ้านำดอกอ้อมาผูกเป็นพัดแล้ว เข้าไปถวายงานพัดพระพุทธเจ้า ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้คงที่
ปฏิคฺคเหตฺวา สพฺพญฺญู วีชนึ โลกนายโก
มม สงฺกปฺปมญฺญาย อิมํ คาถํ อภาสถ.
พระสัพพัญญูพุทธเจ้า ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก ทรงรับพัดแล้ว ทรงทราบความคิดของข้าพเจ้า ได้ตรัสพระคาถานี้ว่า
ยถา เม กาโย นิพฺพาติ ปริฬาโห น วิชฺชติ
ตเถว ติวิธคฺคีหิ จิตฺตํ ตว วิมุจฺจตุ.
กายของเราสงบเย็น ความเร่าร้อนก็ไม่มี ฉันใด จิตของท่านจงหลุดพ้นจากไฟทั้ง ๓ กอง ฉันนั้น
สพฺเพ เทวา สมาคญฺฉุํ เย เกจิ ทุมนิสฺสิตา <693>
สุสฺสาม พุทฺธวจนํ หาสยนฺตญฺจ ทายกํ.
เทวดาบางเหล่าที่อาศัยต้นไม้อยู่ ก็มาประชุมกันทั้งหมด ด้วยหวังว่า พวกเราจักได้ฟังพระพุทธพจน์ที่จะทำผู้ถวายงานพัดให้ร่าเริง
นิสินฺโน ภควา ตตฺถ เทวสํฆปุรกฺขโต
ทายกํ สมฺปหํเสนฺโต อิมา คาถา อภาสถ.
พระผู้มีพระภาค ประทับนั่งอยู่ ณ ที่นั้น มีหมู่เทวดาห้อมล้อม เมื่อจะให้ผู้ถวายงานพัดร่าเริง จึงได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า
อิมินา วีชนิทาเนน จิตฺตสฺส ปณิธีหิ จ
สุพฺพโต นาม นาเมน จกฺกวตฺตี ภวิสฺสติ.
ด้วยการถวายงานพัดนี้และด้วยการตั้งจิตไว้มั่น ผู้นี้จักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่าสุพพตะ ตามพระโคตร
เตน กมฺมาวเสเสน สุกฺกมูเลน โจทิโต
มาลุโต นาม นาเมน จกฺกวตฺตี ภวิสฺสติ.
ด้วยผลกรรมที่เหลือนั้น ผู้นี้ถูกกุศลมูลตักเตือนแล้ว จักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่ามาลุตะ ตามพระโคตร
อิมินา วีชนิทาเนน สมฺมานวิปุเลน จ
กปฺปสตสหสฺสมฺหิ ทุคฺคตึ นูปปชฺชติ.
ด้วยการถวายงานพัดนี้และด้วยความยกย่องนับถืออย่างไพบูลย์ ใน ๑๐๐,๐๐๐ กัป ผู้นี้จะไม่ไปเกิดยังทุคติเลย
ตึสกปฺปสหสฺสมฺหิ สุพฺพตา อฏฺฐตึส เต
เอกูนตึสสหสฺเส อฏฺฐ มาลุตนามกา.
ในกัปที่ ๓๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) จักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓๘ ชาติ พระนามว่าสุพพตะ ในกัปที่ ๑,๐๒๙ (นับจากกัปนี้ไป) จักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ พระองค์ พระนามว่ามาลุตะ
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา นฬมาลิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
นฬมาลิยตฺเถรสฺส อปทานํ สตฺตมํ สมตฺตํ.
สตฺตมํ ภาณวารํ.
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระนฬมาลิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
นฬมาลิยเถราปทานที่ ๗ จบ
ภาณวารที่ ๗ จบ
End of ๗. นฬมาลิยเถราปทาน (๑๐๗)