๑๐. ปทุมธาริยเถราปทาน เล่ม ๓๓

๑๐. ปทุมธาริยเถราปทาน

บุพประวัติของพระปทุมธาริยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกบัว

(ท่านพระปทุมธาริยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๑๐} [๗๘] ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ มีภูเขาลูกหนึ่งชื่อโรมสะ ครั้งนั้นพระพุทธเจ้าพระนามว่าอภิสัมภวะประทับอยู่กลางแจ้ง[๗๙] เราออกจากที่อยู่ไปกั้นดอกปทุม(แทนร่ม)บูชา เรากั้นดอกปทุมบูชาอยู่หนึ่งวัน แล้วจึงได้กลับที่อยู่[๘๐] ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าไว้ ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๘๑-๘๓] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระปทุมธาริยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปทุมธาริยเถราปทานที่ ๑๐

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. กุรัญชิยผลทายกเถราปทาน ๒. กปิฏฐผลทายกเถราปทาน

๓. โกสุมพผลิยเถราปทาน ๔. เกตกปุปผิยเถราปทาน

๕. นาคปุปผิยเถราปทาน ๖. อัชชุนปุปผิยเถราปทาน

๗. กุฏชปุปผิยเถราปทาน ๘. โฆสสัญญกเถราปทาน

๙. สัพพผลทายกเถราปทาน ๑๐. ปทุมธาริยเถราปทาน

และในวรรคนี้ มีคาถาคำนวณได้ ๘๓ คาถา

จบ ผลทายกวรรคที่ ๕๒

๕๓. ติณทายกวรรค

๑. ติณมุฏฐิทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระติณมุฏฐิทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายหญ้าคา ๑ กำ

(ท่านพระติณมุฏฐิทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๑๑} [๑] ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ มีภูเขาลูกหนึ่งชื่อลัมพกะ ที่ภูเขานั้นพระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าติสสะเสด็จจงกรมอยู่กลางแจ้ง[๒] เมื่อก่อน เราเป็นพรานเนื้ออยู่ในอรัญราวป่า ได้พบพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุดกว่าทวยเทพจึงได้ถวายหญ้ากำหนึ่ง[๓] แด่พระพุทธเจ้าเพื่อเป็นที่ประทับนั่ง ครั้นแล้วได้ทำจิตให้เลื่อมใสถวายบังคมพระพุทธเจ้าแล้วบ่ายหน้ากลับทางทิศเหนือ[๔] เราเดินไปไม่นานก็ถูกราชสีห์ฆ่าตาย เราได้ถึงแก่กรรมในที่นั้นนั่นเอง

[๕] เราได้ทำกรรม ณ ที่ใกล้พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด ไม่มีอาสวะ เราจึงได้เข้าถึงเทวโลกเหมือนลูกศรที่พ้นจากแล่งฉะนั้น[๖] ปราสาทซึ่งบุญกรรมเนรมิตให้บนเทวโลกนั้นงดงาม มี ๑,๐๐๐ ชั้น ๗ หอคอย มีธงทิวปลิวสลอน สำเร็จขึ้นด้วยแก้วมณีสิเขียว[๗] รัศมีของปราสาทนั้นแผ่ซ่านไปเหมือนดวงอาทิตย์อุทัย เราเป็นผู้เพียบพร้อมด้วยเหล่านางเทพกัญญา เพียบพร้อมด้วยกามคุณารมณ์ บันเทิงเริงรมย์อยู่