๑๐. ปทุมธาริยเถราปทาน เล่ม ๓๓

หิมวนฺตสฺส อวิทูเร โรมโส นาม ปพฺพโต

พุทฺโธภิสมฺภโว นาม อพฺโภกาเส วสิ ๑ ตทา ฯ

ภวนา นิกฺขมิตฺวาน ปทุมํ ธารยึ อหํ

เอกาหํ ธารยิตฺวาน ภวนํ ปุนราคมึ ฯ

เอกตึเส อิโต กปฺเป ยํ พุทฺธมภิปูชยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา

นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ

สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปทุมธาริโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ปทุมธาริยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

อุทฺทานํ

กุรญฺชิยํ กปิฏฺฐญฺจ โกสุมฺพํ อถ เกตกํ

นาคปุปฺผชฺชุนญฺเจว กุฏชิ โฆสสญฺญโก ฯ

เถโร จ สพฺพผลโท ตถา ปทุมธาริโย

อสีติ เจตฺเถ คาถาโย ติสฺโส คาถา ตทุตฺตริ ฯ

ผลทายกวคฺโค เทฺวปญฺญาโส ฯ

๑ ม. ยุ. สพฺพตฺถ วสี ฯ

ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ มีภูเขาลูกหนึ่งชื่อโรมสะ ครั้งนั้นพระพุทธเจ้าพระนามว่าอภิสัมภวะ ประทับอยู่กลางแจ้ง เราออกจากที่อยู่ไป ถือเอาดอกปทุมบูชา เราถือดอกปทุมบูชาอยู่หนึ่งวันแล้วจึงได้กลับที่อยู่ ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าใดด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชาเราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระปทุมธาริยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ปทุมธาริยเถราปทาน.

----------------

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. กุรัญชิยผลทายกเถราปทาน ๖. อัชชุนปุปผิยเถราปทาน

๒. กปิฏฐผลทายกเถราปทาน ๗. กุฏชปุปผิยเถราปทาน๓. โกสุมพผลิยเถราปทาน ๘. โฆสสัญญกเถราปทาน

๔. เกตกปุปผิยเถราปทาน ๙. สัพพผลทายกเถราปทาน

๕. นาคปุปผิยเถราปทาน ๑๐. ปทุมธาริยเถราปทาน

และในวรรคนี้ มีคาถาคำนวณได้ ๘๓ คาถา.

จบ ผลทายกวรรคที่ ๕๒.