๗. กุฏชปุปผิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

ทราบว่า ท่านพระอัชชุนปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบอัชชุนปุปผิยเถราปทาน

กุฏชปุปผิยเถราปทานที่ ๗ (๕๑๗)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกอัญชันเขียว

[๑๐๗] ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ มี

ภูเขาลูกหนึ่งชื่อว่า อัจจละ พระพุทธเจ้าพระนามว่าสุทัสสนะ ประทับอยู่ที่ซอกเขา

เราถือดอกไม้ที่เกิดในป่าหิมพานต์ เหาะ

ขึ้นอากาศที่นั้น เราได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ข้าม

พ้นโอฆะ ไม่มีอาสวะ

ครั้งนั้นเราถือเอาดอกอัญชันเขียวจบ

เหนือเศียรเกล้าแล้ว บูชาแด่พระสยัมภูพุทธเจ้า

ผู้แสวงหาประโยชน์ใหญ่

ในกัปที่ ๓ แต่กัปนี้ เราได้เอาดอกไม้

ใดบูชา ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้

เป็นผลแห่งพุทธบูชา

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระกุฏชปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบกุฏชปุปผิยเถราปทาน

โฆสสัญญกเถราปทานที่ ๘ (๕๑๘)

ว่าด้วยผลแห่งความเลื่อมใสในเสียงแสดงธรรม

[๑๐๘] เมื่อก่อน เราเป็นพรานล่าเนื้อ

เที่ยวอยู่ในไพรวัน อันสงัดเงียบ ได้พบพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสธุลี อันหมู่เทวดาห้อม-ล้อม กำลังทรงประกาศสัจจะ ๔ ทรงแสดงอมตบทเราได้สดับธรรมอันไพเราะของพระพุทธเจ้าผู้เผ่าพันธุ์ของโลกพระนามว่า สิขี

เราจิตให้เลื่อมใสในพระสุรเสียง เรา

ยังจิตให้เลื่อมใสในพระองค์ท่านผู้ไม่มีบุคคลเปรียบเสมอเหมือนแล้ว ข้ามพ้นภพที่ข้ามได้ยาก

ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ เราได้สัญญาใด

ในกาลนั้น ด้วยการได้สัญญานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งสัญญาในเสียง

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว. . .คำสอน

ทราบว่า ท่านพระโฆสสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบโฆสสัญญกเถราปทาน