๕. วิฬาลิทายกเถราปทาน (๒๖๕) เล่ม ๓๒

หิมวนฺตสฺส อวิทูเร โรมโส นาม ปพฺพโต

ตมฺหิ ปพฺพตปาทมฺหิ สมโณ ภาวิตินฺทฺริโย.

ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมพานต์มีภูเขาลูกหนึ่งชื่อโรมสะ พระผู้มีพระภาคผู้สงบ ผู้อบรมอินทรีย์แล้วประทับอยู่ที่เชิงภูเขานั้น

วิฬาลิโย คเหตฺวาน สมณสฺส อทาสหํ

อนุโมทิ มหาวีโร สยมฺภู อปราชิโต.

ข้าพเจ้าได้ถือมันมือเสือไปถวายแด่พระสมณะ พระผู้มีพระภาค ทรงมีความเพียรมาก ทรงเป็นพระสยัมภู ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้ ตรัสอนุโมทนาว่า

วิฬาลี เต มม ทินฺนา วิปฺปสนฺเนน เจตสา

ภเว นิพฺพตฺตมานมฺหิ ผลํ นิพฺพตฺตตํ ตว.

ท่านมีใจผ่องใส ถวายมันมือเสือแก่เรา ผลจะบังเกิดแก่ท่านในภพที่ท่านเกิด

จตุนฺนวุเต อิโต กปฺเป ยํ วิฬาลิมทาสหํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ วิฬาลิยา อิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายมันมือเสือไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายมันมือเสือ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา วิฬาลิทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

วิฬาลิทายกตฺเถรสฺส อปทานํ ปญฺจมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระวิฬาลิทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

วิฬาลิทายกเถราปทานที่ ๕ จบ