๙. ฐิตัญชลิยเถราปทาน (๗๙) เล่ม ๓๒

[๓๙] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยดอกไม้[๔๐] ในกัปที่ ๖๓ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าอภิสมมต สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๔๑] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปาฏลิปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปาฏลิปุปผิยเถราปทานที่ ๘

๙. ฐิตัญชลิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระฐิตัญชลิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการยืนประนมมือไหว้

(ท่านพระฐิตัญชลิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๘๑} [๔๒] ในกาลก่อน เราเป็นพรานเนื้ออยู่ในป่าใหญ่ ได้พบพระสัมพุทธเจ้าผู้มีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการในป่านั้น[๔๓] ณ ที่นั้น เราเดินบ่ายหน้าไปทางทิศตะวันออก ประนมมือไหว้ พระพุทธเจ้าผู้ประทับนั่งบนเครื่องลาดใบไม้ซึ่งกำหนดในที่ไม่ไกล

[๔๔] ลำดับนั้น อสนีบาตได้ตกลงบนกระหม่อมของเรา ในกาลนั้น ในเวลาใกล้ตาย เรานั้นได้ประนมมือไหว้อีกครั้งหนึ่ง[๔๕] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ประนมมือไหว้ในกาลนั้น ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการประนมมือไหว้[๔๖] ในกัปที่ ๕๔ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่ามิคเกตุ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๔๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระฐิตัญชลิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ฐิตัญชลิยเถราปทานที่ ๙

๑๐. ตีณิปทุมิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระตีณิปทุมิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกปทุม ๓ ดอก

(ท่านพระตีณิปทุมิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๘๒} [๔๘] ในกาลนั้น พระชินเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระผู้ทรงรู้จบธรรมทั้งปวง ทรงฝึกพระองค์แล้ว ห้อมล้อมด้วยพระสาวกผู้ฝึกตนแล้ว เสด็จออกจากพระนคร