๑๐. ยูถิกปุปผิยเถราปทาน (๒๐๐) เล่ม ๓๒

[๕๐] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราเอาดอกไม้ใดบูชาพระพุทธเจ้า ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๕๑] ในกัปที่ ๘๖ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์ หนึ่งมีพระนามว่าอปเสสะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๕๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระติกัณฑิปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ติกัณฑิปุปผิยเถราปทานที่ ๙

๑๐. ยูถิกปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระยูถิกปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกคัดเค้า

(ท่านพระยูถิกปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๐๒} [๕๓] พระชินเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระผู้สมควรรับเครื่องบูชา มีพระจักษุ เสด็จออกจากป่าใหญ่ดำเนินไปยังพระวิหาร[๕๔] เราเอามือทั้งสองประคองดอกคัดเค้าอันสวยงามไปบูชาแด่ พระพุทธเจ้าผู้มีพระหฤทัยเมตตา ผู้คงที่

[๕๕] ด้วยจิตอันเลื่อมใสนั้น เราเสวยสมบัติแล้ว ไม่เข้าถึงทุคติเลย ตลอดแสนกัป

[๕๖] ในกัปที่ ๕๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็นจอมชนพระองค์หนึ่ง มีพระนามว่าสมิตนันทนะ มีกำลังมาก[๕๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธ เจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระยูถิกปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ยูถิกปุปผิยเถราปทานที่ ๑๐

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ตมาลปุปผิยเถราปทาน ๒. ติณสันถารทายกเถราปทาน

๓. ขัณฑผุลลิยเถราปทาน ๔. อโสกปูชกเถราปทาน

๕. อังโกลกเถราปทาน ๖. กิสลยปูชกเถราปทาน

๗. ตินทุกทายกเถราปทาน ๘. คิริเนลมุฏฐิปูชกเถราปทาน

๙. ติกัณฑิปุปผิยเถราปทาน ๑๐. ยูถิกปุปผิยเถราปทาน

และมีคาถา ๕๗ คาถา

จบ ตมาลปุปผิยวรรคที่ ๒๐

และรวบรวมวรรคมี ๑๐ วรรค คือ

๑. ภิกขทายิวรรค ๒. มหาปริวารวรรค

๓. เสเรยยวรรค ๔. โสภิตวรรค

๕. ฉัตตวรรค ๖. พันธุชีวกวรรค

๗. สุปาริจริยวรรค ๘. กุมุทวรรค

๙. กุฏชปุปผิยวรรค ๑๐. ตมาลปุปผิยวรรค

ท่านทำไว้ใน ๑๐ วรรคนี้มีคาถา ๖๖๖ คาถา

จบ หมวด ๑๐ แห่งภิกขาวรรค

จบ หมวดร้อยที่ ๒

๒๑. กณิการปุปผิยวรรค

๑. กณิการปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระกณิการปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกกรรณิการ์

(ท่านพระกณิการปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๐๓} [๑] ในกาลนั้น เราเห็นต้นกรรณิการ์มีดอกบานสะพรั่ง จึงเก็บมา บูชาแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าติสสะผู้ข้ามโอฆะได้แล้ว ผู้คงที่[๒] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้เอาดอกไม้ใดบูชาพระพุทธเจ้า ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๓] ในกัปที่ ๓๕ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่า อรุณปาละ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระกณิการปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ กณิการปุปผิยเถราปทานที่ ๑