๖. ปทปูชกเถราปทาน (๒๙๖) เล่ม ๓๒

ปพฺพเต หิมวนฺตมฺหิ อโหสึ กินฺนโร ตทา

อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ ปิตรํสีว ภาณุมํ ฯ

อุเปโตปิ ๑ ตทา พุทฺธํ วิปสฺสึ โลกนายกํ

จนฺทนํ ตครํ วาปิ ปาเท โอสิญฺจหํ ตทา ฯ

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปทํ ๒ อภิปูชยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปทปูชายิทํ ผลํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปทปูชโก ๓ เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ปทปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. อุเปตํ ตมหํ พุทฺธํ ฯ ยุ. อุเปตํ มํ ตทา พุทฺธํ ฯ ๒ ม. ยุ. ___ ปาทํ ___ ฯ

๓ ม. ยุ. ปาทปูชโก ฯ

ในกาลนั้น เราเป็นกินนรอยู่ที่ภูเขาหิมวันต์ เราได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลี มีรัศมีผุดผ่องดังพระจันทร์ เวลานั้น เราได้เข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้นำโลกแล้วได้เอา (น้ำ) แก่นจันทน์และกฤษณารดลงที่พระบาท ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้บูชาพระบาทใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระบาท คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระปทปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ปทปูชกเถราปทาน.