พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน · กิงกณิปุปผวรรค
๒. ปังสุกูลปูชกเถราปทาน เล่ม ๓๓
Text layerBuddha’s wordsItems ๘๒ (Royal Thai)2/10 in กิงกณิปุปผวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน กิงกณิปุปผวรรค ปังสุกูลปูชกเถราปทาน (Royal Thai Volume 33 · Mahachula Volume 33 · Mahamakut Volume 72 · Chaloem Phrakiat Volume 33)
The Mahamakut edition prints the commentary in the same volumes as the canon, so this text includes commentary.
ไทย (มหามกุฏฯ), vol. 72, pp. 152–153
ปังสุกุลปูชกเถราปทานที่ ๒
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาบังสุกุล
[๘๒] ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ มี
ภูเขาลูกหนึ่งชื่ออุทัพพละที่ภูเขานั้น เราได้เห็นผ้าบังสุกุลห้อยอยู่บนยอดไม้ครั้งนั้น เราร่าเริงมีจิตยินดี เลือกเก็บเอกดอกกระดึงทอง ๓ ดอกมาบูชาผ้าบังสุกุลจีวร
ด้วยกรรมที่ทำไว้ดีแล้วและด้วยการครั้ง
เจตน์จำนงไว้ เราละร่างมนุษย์แล้ว ได้ไปสวรรค์ชั้นดาวดึงส์
ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้ทำกรรมใด
ในกาลนั้น เพราะบูชาธงชัยแห่งพระอรหันต์
เราไม่รู้จักทุคติเลย
เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว...คำสอนของ
พระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.
ทราบว่า ท่านพระปังสุกูลปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.
จบปังสุกูลปูชกเถราปทาน
โกรัณฑปุปผิยเถราปทานที่ ๓ (๔๙๓)
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาบังสุกุล
[๘๓] เมื่อก่อน เรากับบิดาและปู่ เป็น
คนทำงานในป่า เลี้ยงชีพด้วยฆ่าปศุสัตว์
กุศลกรรมของเราไม่มี
พระผู้นำชั้นเยี่ยมของโลกพระนามว่า
ติสสะ ผู้มีพระปัญญาจักษุ ทรงแสดงรอยพระบาท๓ รอยไว้ใกล้ที่อยู่ของเรา ด้วยทรงพระอนุ-เคราะห์
เราเห็นรอยพระบาทของพระศาสดาพระ-นามว่า ติสสะ ที่ทรงเหยียบไว้ เป็นผู้ร่าเริง มีจิตบันเทิง ยังจิตให้เลื่อมใสในรอยพระบาท
เราเห็นต้นหงอนไก่งอกงามอยู่มีดอกบาน
จึงเก็บใส่ผอบมาบูชารอยพระบาทอันประเสริฐสุด
ด้วยกรรมที่ทำไว้ดีแล้วนั้น และด้วยการ
ตั้งเจตน์จำนงไว้ เราละร่างมนุษย์แล้ว ได้ไป
สวรรค์ชั้นดาวดึงส์
เราเข้าถึงกำเนิดใด ๆ คือเป็นเทวดาหรือมนุษย์ในกำเนิดนั้น ๆ เรามีผิวพรรณเหมือนดอกหงอนไก่ มีรัศมีซ่านออกจากตัว
End of ๒. ปังสุกูลปูชกเถราปทาน