พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
สรณทุกอตีตัตติกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๘๗–๑๘๘๘ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ สรณทุกอตีตัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๙๐ หน้า ๖๗๓–๖๗๔
สรณทุกอตีตติกะ
(๑๐๐. สรณทุกะ ๑๘. อตีตติกะ)
ปัจจุปปันนบทปัญหาวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๘๘๗] ๑. ปัจจุปปันนธรรมที่เป็นสรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ปัจจุปปันนธรรมที่เป็นสรณธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ(วาระที่ ๑-๒-๓)
๔. ปัจจุปปันนธรรมที่เป็นอรณธรรม เป็นปัจจัยแก่
ปัจจุปปันนธรรมที่เป็นอรณธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๑๘๘๘] ในเหตุปัจจัย มี ๔ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๗ วาระ.
ปัญหาวาระ ในกุสลติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น.
สรณทุกอตีตติกะ จบ
สรณทุกอตีตารัมมณติกะ
(๑๐๐. สรณทุกะ ๑๙. อตีตารัมมณติกะ)
อตีตารัมมณบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๘๘๙] ๑. อตีตารัมมณธรรมที่เป็นสรณธรรม อาศัยอตีตา-
รัมมณธรรมที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๒. อตีตารัมมณธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัยอตีตา-รัมมณธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๑๘๙๐] ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ
ในวิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ.
สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย.
อนาคตารัมมณบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๘๙๑] ๑. อนาคตารัมมณธรรมที่เป็นสรณธรรม อาศัยอนาคตารัมมณธรรมที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
จบ สรณทุกอตีตัตติกะ