๓. ภัททิยกาฬิโคธายปุตตเถราปทาน (๔๓) เล่ม ๓๒

[๕๑] เรามีตนฝึกแล้วในการฝึกอันอุดม เราตั้งจิตไว้ดีแล้ว เราปลง ภาระทั้งปวงลงแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะ นิพพานแล้ว[๕๒] พระอังคีรสมหานาคผู้มีพระชาติสูงดังพญาไกรสรประทับนั่ง ในท่ามกลางภิกษุสงฆ์ทรงตั้งเราไว้ในตำแหน่งเอตทัคคะ[๕๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระโสณโกฬิวิสเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ โสณโกฬิวิสเถราปทานที่ ๒

๓. ภัททิยกาฬิโคธายปุตตเถราปทาน

บุพประวัติของพระภัททิยกาฬิโคธายปุตตเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายอาสนะทอง

(ท่านพระภัททิยกาฬิโคธายปุตตเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๔๕} [๕๔] หมู่ชนทั้งปวงเข้าไปเฝ้าพระสัมพุทธเจ้าทรงพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้ทรงมีพระทัยเมตตา เป็นมหามุนีผู้อัครนายกของโลกทั้งปวง[๕๕] ชนทั้งปวงย่อมถวายอามิส คือ สัตตุก้อน สัตตุผง นํ้า และ ข้าวแด่พระศาสดาและในพระสงฆ์ผู้เป็นเนื้อนาบุญที่ไม่มีนาบุญ อื่นยิ่งกว่า

[๕๖] แม้เราก็จักนิมนต์พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด และพระสงฆ์ ผู้ยอดเยี่ยม จักถวายทานแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ประเสริฐ กว่าเทวดาผู้คงที่

[๕๗] และคนเหล่านี้เราส่งไปให้นิมนต์พระตถาคตและภิกษุสงฆ์ทั้งสิ้น ผู้เป็นเนื้อนาบุญอันยอดเยี่ยม

[๕๘] บัลลังก์ทอง ๑๐๐,๐๐๐ ลาดด้วยผ้าโกเชาว์ผืนใหญ่มีขนยาว ด้วย เครื่องลาดยัดนุ่น เครื่องลาดมีรูปดอกไม้ ผ้าเปลือกไม้และ ผ้าฝ้าย เราได้จัดอาสนะอันควรค่ามาก สมควรแด่พระพุทธเจ้า[๕๙] พระพุทธเจ้าทรงพระนามว่าปทุมุตตระผู้ทรงรู้แจ้งโลกผู้ประเสริฐ กว่าเทวดา ผู้องอาจในหมู่นรชน แวดล้อมด้วยภิกษุสงฆ์ เสด็จ เข้ามาสู่ประตูบ้านของเรา[๖๐] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสต้อนรับพระสัมพุทธเจ้าผู้ทรงเป็น นาถะของโลก ทรงมียศ แล้วนำเสด็จมาสู่เรือนของตน

[๖๑] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส อังคาสภิกษุ ๑๐๐,๐๐๐ รูปและ พระพุทธเจ้าผู้นายกของโลกให้อิ่มหนำด้วยข้าวชั้นพิเศษ

[๖๒] พระผู้มีพระภาคเจ้าปทุมุตตระผู้ทรงรู้แจ้งโลกทรงรับเครื่อง บูชาแล้ว ประทับนั่งในท่ามกลางภิกษุสงฆ์ตรัสพระคาถา เหล่านี้ว่า

[๖๓] “ผู้ใดถวายอาสนะทองอันลาดด้วยผ้าโกเชาว์ผืนใหญ่มีขนยาวนี้ เราจักพยากรณ์ผู้นั้น ท่านทั้งหลายจงตั้งใจฟังคำเรากล่าวเถิด

[๖๔] ผู้นั้นจักครองราชย์ในเทวโลก อันนางอัปสรแวดล้อมแล้ว เสวย สมบัติ ๗๔ ครั้ง

[๖๕] ผู้นั้นจักได้เป็นพระเจ้าประเทศราช ครอบครองแผ่นดิน ๑,๐๐๐ ครั้ง จักได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๕๑ ครั้ง[๖๖] ผู้นั้นจักเป็นผู้มีสกุลสูงในกำเนิดและภพทั้งปวง ภายหลังเขา อันกุศลมูลตักเตือนแล้วจักบวช จักได้เป็นสาวกของพระศาสดา มีชื่อว่าภัททิยะ”[๖๗] เราเป็นผู้ตามประกอบความวิเวก มีปกติอยู่ในเสนาสนะอันสงัด ผลทั้งปวงเราบรรลุแล้ว วันนี้ เราเป็นผู้สละกิเลสได้แล้ว[๖๘] พระสัพพัญญูผู้นายกของโลกทรงทราบคุณทั้งปวงของเราแล้ว ประทับนั่งในท่ามกลางภิกษุสงฆ์ ทรงตั้งเราไว้ในตำแหน่ง เอตทัคคะ[๖๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระภัททิยกาฬิโคธายปุตตเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้ แล้วด้วยประการฉะนี้แล

จบ ภัททิยกาฬิโคธายปุตตเถราปทานที่ ๓

๔. สันนิฏฐาปกเถราปทาน

บุพประวัติของพระสันนิฏฐาปกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลแฟง

(ท่านพระสันนิฏฐาปกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๔๖} [๗๐] เราทำกระท่อมไว้ในป่าอยู่ในระหว่างภูเขา สันโดษด้วยลาภ และความเสื่อมลาภ ด้วยยศและความเสื่อมยศ[๗๑] พระผู้มีพระภาคเจ้าปทุมุตตระผู้รู้แจ้งโลก เป็นผู้ควรรับเครื่อง บูชา เสด็จมาในสำนักของเราพร้อมด้วยภิกษุ ๑๐๐,๐๐๐ รูป[๗๒] เมื่อพระมหานาคพระนามว่าปทุมุตตระผู้อุดมเสด็จเข้ามา เรา ได้ปูลาดเครื่องลาดหญ้าถวายแด่พระศาสดา[๗๓] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส ได้ถวายผลแฟงและน้ำฉัน แด่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ชื่อตรง ด้วยจิตอันผ่องใส[๗๔] ในแสนกัปแต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายทานใด ด้วยผลทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลแฟง[๗๕] ในกัปที่ ๔๑ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์หนึ่งทรง พระนามว่าอรินทมะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๗๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล