พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · อุทกาสนทายิวรรค
๔. กิลัญชทายกเถราปทาน (๒๓๔) เล่ม ๓๒
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๓๖ (Royal Thai)4/10 in อุทกาสนทายิวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน อุทกาสนทายิวรรค กิลัญชทายกเถราปทาน (๒๓๔) (Royal Thai Volume 32 · Mahachula Volume 32 · Mahamakut Volume 71 · Chaloem Phrakiat Volume 32)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 32, pp. 401–402
๔. กิลัญชทายกเถราปทาน
บุพประวัติของพระกิลัญชทายกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการให้เสื่อลำแพน
(ท่านพระกิลัญชทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๒๓๖} [๑๔] ในกาลนั้น เราเป็นช่างสานอยู่ในนครติวราอันน่ารื่นรมย์ หมู่ชน ในนครนั้นเลื่อมใสในพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้ส่องแสงสว่างในโลก[๑๕] หมู่ชนเที่ยวแสวงหาเสื่อลำแพนเพื่อบูชาพระโลกนาถ เราได้ ให้เสื่อลำแพนแก่ชนทั้งหลายผู้ทำพุทธบูชา[๑๖] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดในกาลนั้น ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการให้เสื่อลำแพน[๑๗] ในกัปที่ ๗๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าชลันธระ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๑๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระกิลัญชทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ กิลัญชทายกเถราปทานที่ ๔
๕. เวทิทายกเถราปทาน
บุพประวัติของพระเวทิทายกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการสร้างไพที
(ท่านพระเวทิทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๒๓๗} [๑๙] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้ให้ช่างสร้างไพทีไว้ที่ต้นพระโพธิ พฤกษ์อันสูงส่งของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าวิปัสสี[๒๐] เพราะเราได้ให้ช่างสร้างไพที ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสร้างไพที[๒๑] ในกัปที่ ๑๑ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าสูริยสมะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๒๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเวทิทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ เวทิทายกเถราปทานที่ ๕
End of ๔. กิลัญชทายกเถราปทาน (๒๓๔)