๗. โสวรรณวฏังสกิยเถราปทาน (๒๒๗) เล่ม ๓๒

[๓๒] ในกัปที่ ๗๔ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นกษัตริย์ มีพระนามว่าโรมสะ สวมพวงดอกไม้เป็นอาภรณ์ มียาน รี้พล และพาหนะพรั่งพร้อม[๓๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระวกุลปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ วกุลปุปผิยเถราปทานที่ ๖

๗. โสวัณณวฏังสกิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระโสวัณณวฏังสกิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายพวงมาลัยทอง

(ท่านพระโสวัณณวฏังสภิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๒๙} [๓๔] เราเดินไปตามภูมิภาคในสวน ได้พบพระพุทธเจ้าผู้นายกของโลก จึงได้ฉวยมาลัยประดับศีรษะที่ทำด้วยทอง จัดแต่งไว้อย่างดี[๓๕] รีบขึ้นช้างไปบูชาแด่พระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขีผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก

[๓๖] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา

[๓๗] ในกัปที่ ๒๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็นจอมชนพระองค์หนึ่ง มีพระนามว่ามหาปตาปะ มีกำลังมาก

[๓๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระโสวัณณวฏังสกิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ โสวัณณวฏังสกิยเถราปทานที่ ๗

๘. มิญชวฏังสกิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระมิญชวฏังสกิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาโพธิพฤกษ์

(ท่านพระมิญชวฏังสกิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๓๐} [๓๙] เมื่อพระโลกนาถพระนามว่าสิขีผู้ประเสริฐกว่านักปราชญ์ทั้งหลาย เสด็จนิพพานแล้ว เราได้ทำการบูชาต้นพระโพธิพฤกษ์ที่เกลื่อน กลาดด้วยมาลัยประดับศีรษะ[๔๐] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำการบูชาใดในกาลนั้น ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชา ต้นพระโพธิพฤกษ์