๒. อชินทายกเถราปทาน (๒๒๒) เล่ม ๓๒

๒. อชินทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอชินทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายท่อนหนัง

(ท่านพระอชินทายกเถระได้กราบทูลบุพประวัติของตนว่า)

{๒๒๔} [๖] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ ข้าพระองค์เป็นคนคอยต้อนรับหมู่คณะ ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลี ผู้สมควรรับเครื่องบูชา[๗] ข้าแต่พระองค์ผู้จอมมนุษย์ พระโลกเชษฐ์ผู้ประเสริฐกว่านรชน ข้าพระองค์ได้ถวายท่อนหนัง แด่พระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลกเพราะผลกรรมนั้น[๘] ข้าพระองค์เสวยสมบัติแล้ว เผากิเลสทั้งหลายแล้ว ข้าพระองค์ ดำรงร่างกายเป็นชาติสุดท้าย อยู่ในพระศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า[๙] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ ข้าพระองค์ได้ถวายหนังสัตว์ใด ด้วย การถวายหนังสัตว์นั้น ข้าพระองค์ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผล แห่งการถวายหนังสัตว์[๑๐] ในกัปที่ ๕๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าสุทายกะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก

[๑๑] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพระองค์ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าข้าพระองค์ทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระอชินทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อชินทายกเถราปทานที่ ๒

๓. ทเวรัตนิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระทเวรัตนิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายเนื้อ

(ท่านพระทเวรัตนิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๒๕} [๑๒] เมื่อก่อนนี้เราเป็นพรานเนื้อ ได้พบพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลีกิเลส ผู้สมควรรับเครื่องบูชา ในป่าใหญ่[๑๓] เราจึงถวายชิ้นเนื้อแด่พระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสีผู้แสวงหา คุณอันยิ่งใหญ่ เราได้เสวยอิสริยยศในโลก(นี้)ตลอดทั้งเทวโลก[๑๔] ด้วยการถวายเนื้อนี้ รัตนะบังเกิดแก่เรา รัตนะ ๒ ประการ เกิดแก่เราในโลกเพื่อบรรลุธรรมในปัจจุบัน[๑๕] เราเสวยรัตนะทั้งหมดนั้น เพราะผลแห่งการถวายเนื้อ ตัวของเราอ่อน และปัญญาของเรารู้ได้ละเอียดลออ[๑๖] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายเนื้อใดในกาลนั้น ด้วยการถวายเนื้อนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเนื้อ[๑๗] ในกัปที่ ๔ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็นจอมชน พระองค์หนึ่ง มีนามว่ามหาโรหิตะ มีกำลังมาก