๙. สุกตาเวฬิยเถราปทาน (๒๒๙) เล่ม ๓๒

อสิโต นาม นาเมน มาลากาโร อหํ ตทา

อาเวฬํ ปคฺคเหตฺวาน รญฺโญ ทาตุํ วชามหํ.

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นช่างดอกไม้มีนามว่าอสิตะ ได้ถือพวงมาลัยไปเพื่อน้อมเกล้าถวายแด่พระราชา

อสมฺปตฺโตมฺหิ <979> ราชานํ อทฺทสํ สิขินายกํ

หฏฺโฐ หฏฺเฐน จิตฺเตน พุทฺธสฺส อภิโรปยึ.

ยังไม่ทันถึงพระราชา ก็ได้เห็นพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้ทรงเป็นผู้นำ ข้าพเจ้ามีจิตร่าเริง เบิกบาน ได้ยกขึ้นบูชาพระพุทธเจ้า

เอกตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

ปญฺจวีเส อิโต กปฺเป ราชา โหสึ <980> มหพฺพโล

เวภาโร นาม นาเมน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๒๕ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าเวภาระ มีกำลังมาก มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สุกตาเวฬิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สุกตาเวฬิยตฺเถรสฺส อปทานํ นวมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระสุกตาเวฬิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สุกตาเวฬิยเถราปทานที่ ๙ จบ