๔. เทสปูชกเถราปทาน (๑๖๔) เล่ม ๓๒

[๑๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระขัชชกทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ขัชชกทายกเถราปทานที่ ๓

๔. เทสปูชกเถราปทาน

บุพประวัติของพระเทสปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาสถานที่

(ท่านพระเทสปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๖๖} [๑๘] ก็พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงพระนามว่าอัตถทัสสี พระโลกเชษฐ์ ผู้องอาจในหมู่นรชน เหาะขึ้นสู่เวหาสแล้วเสด็จไปในอากาศ[๑๙] เรามีจิตเลื่อมใสได้บูชาสถานที่ที่พระศาสดามหามุนีประทับอยู่ แล้วเหาะขึ้นไปนั้นด้วยมือทั้งสองของตน[๒๐] ในกัปที่ ๑,๘๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้เห็นพระมหามุนี้ใด ด้วยการเห็นนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาประเทศ[๒๑] ในกัปที่ ๑,๑๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าโคสุชาต สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก

[๒๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเทสปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เทสปูชกเถราปทานที่ ๔

๕. กณิการฉทนิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระกณิการฉทนิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยร่มดอกกรรณิการ์

(ท่านพระกณิการฉทนิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๖๗} [๒๓] พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าเวสสภู พระมุนีโลกเชษฐ์ผู้องอาจ ในหมู่นรชน เสด็จเข้าป่าใหญ่เพื่อทรงพักผ่อนกลางวัน[๒๔] ในกาลนั้นเราได้เก็บเอาดอกกรรณิการ์มาทำเป็นร่ม ได้ทำ เพดานดอกไม้บูชาพระพุทธเจ้า

[๒๕] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราเอาดอกไม้ใดบูชาพระพุทธเจ้า ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๒๖] ในกัปที่ ๒๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ พระองค์ มีพระนามว่าโสณณาภา สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก