๗. มธุปิณฑิกเถราปทาน (๙๗) เล่ม ๓๒

[๓๒] ในกาลนั้น เราเก็บใบแคฝอยแห้ง ๆ ไปทิ้งข้างนอกแล้วไหว้ต้นแคฝอย เหมือนไหว้พระวิปัสสีสัมพุทธเจ้าผู้เป็นนายกของโลก[๓๓] ผู้บริสุทธิ์ทั้งภายในภายนอก ผู้พ้นวิเศษแล้ว ไม่มีอาสวะ เราทำกาละในที่นั้น

[๓๔] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาไม้โพธิ์ใด ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาไม้โพธิ์[๓๕] ในกัปที่ ๓๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๓ พระองค์ มีพระนามว่าสมันตปาสาทิกะ มีกำลังมาก[๓๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระติปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ติปุปผิยเถราปทานที่ ๖

๗. มธุปิณฑิกเถราปทาน

บุพประวัติของพระมธุปิณฑิกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายนํ้าผึ้ง

(ท่านพระมธุปิณฑิกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๙๙} [๓๗] ในป่าใหญ่ที่เงียบสงัด ไม่มีความอากูล เราเห็นพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้ประเสริฐกว่าฤๅษีทั้งหลาย ผู้ควรรับเครื่องบูชา

[๓๘] ผู้ดับเย็นแล้ว ผู้เป็นมหานาค ผู้องอาจดังม้าอาชาไนย ผู้รุ่งโรจน์ ดังดาวประกายพฤกษ์ อันหมู่เทวดานมัสการแล้ว

[๓๙] ความยินดีเป็นอันมากได้มีแก่เรา ญาณได้เกิดขึ้นในขณะนั้น เรามีใจ เลื่อมใสได้ถวายนํ้าผึ้งแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เป็นพระศาสดาพระนามว่าสิทธิตถะ ซึ่งเสด็จออกจากสมาธิ[๔๐] เราถวายบังคมพระยุคลบาทของพระองค์แล้วบ่ายหน้าไปทางทิศตะวันออกหลีกไป ในกัปที่ ๓๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้เป็นพระราชาพระนามว่าสุทัสสนะ[๔๑] ในกาลนั้น นํ้าผึ้งได้ไหลออกจากรากไม้ลงในโภชนาหารของเรา ฝนนํ้าผึ้งก็ตกลงมา นี้เป็นผลแห่งบุพกรรม

[๔๒] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายน้ำผึ้งใดไว้ในกาลนั้น ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายน้ำผึ้ง

[๔๓] ในกัปที่ ๓๔ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๔ พระองค์ มีพระนามว่าสุทัสสนะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก

[๔๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระมธุปิณฑิกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ มธุปิณฑิกเถราปทานที่ ๗

๘. เสนาสนทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระเสนาสนทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายเครื่องลาดใบไม้

(ท่านพระเสนาสนทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๐๐} [๔๕] เราได้ถวายเครื่องลาดใบไม้แด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า สิทธัตถะ และได้โปรยดอกโกสมเป็นเครื่องอุปการะลงโดยรอบ[๔๖] เราได้ใช้สอยห้องคูหาอันน่ารื่นรมย์มีค่ามากอยู่ในปราสาท ดอกไม้ มีค่ามากได้ตกลงบนที่นอนของเรา[๔๗] เรานอนบนที่นอนอันวิจิตรลาดด้วยดอกไม้ และฝนดอกไม้ ตกลงบนที่นอนของเราในขณะนั้น

[๔๘] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายเครื่องลาดใบไม้ใด ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเครื่องลาด[๔๙] ในกัปที่ ๕ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๗ พระองค์ ทุกพระองค์มีพระนามว่าฐิตาสันถารกะผู้เป็นจอมแห่งนรชน[๕๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเสนาสนทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ เสนาสนทายกเถราปทานที่ ๘