๖. ติปุปผิยเถราปทาน (๙๖) เล่ม ๓๒

[๒๗] เราถวายบังคมพระยุคลบาทของพระศาสดาแล้วบ่ายหน้าไป ทางทิศเหนือหลีกไป เพราะเราได้ถวายของหอมและดอกไม้ไว้แล้ว ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้[๒๘] ด้วยผลแห่งสักการะที่ทำแล้วในพระพุทธเจ้าโดยพิเศษ เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา

[๒๙] ในกัปที่ ๓๙ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ พระองค์ พระเจ้าจักรพรรดิเหล่านั้นมีพระนามเหมือนกันว่าเทวคันธะ[๓๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระคันธมาลิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ คันธมาลิยเถราปทานที่ ๕

๖. ติปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระติปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการเก็บใบแคฝอยทิ้ง

(ท่านพระติปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๙๘} [๓๑] เมื่อก่อนเราเป็นพรานเนื้ออยู่ในป่าชัฏใหญ่ เราเห็นต้นแคฝอย เขียวสด(ซึ่งเป็นไม้โพธิ์ที่ประทับตรัสรู้)ของพระผู้มีพระภาคเจ้า พระนามว่าวิปัสสี จึงเอาดอกไม้ ๓ ดอกโปรยบูชา

[๓๒] ในกาลนั้น เราเก็บใบแคฝอยแห้ง ๆ ไปทิ้งข้างนอกแล้วไหว้ต้นแคฝอย เหมือนไหว้พระวิปัสสีสัมพุทธเจ้าผู้เป็นนายกของโลก[๓๓] ผู้บริสุทธิ์ทั้งภายในภายนอก ผู้พ้นวิเศษแล้ว ไม่มีอาสวะ เราทำกาละในที่นั้น

[๓๔] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาไม้โพธิ์ใด ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาไม้โพธิ์[๓๕] ในกัปที่ ๓๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๓ พระองค์ มีพระนามว่าสมันตปาสาทิกะ มีกำลังมาก[๓๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระติปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ติปุปผิยเถราปทานที่ ๖

๗. มธุปิณฑิกเถราปทาน

บุพประวัติของพระมธุปิณฑิกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายนํ้าผึ้ง

(ท่านพระมธุปิณฑิกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๙๙} [๓๗] ในป่าใหญ่ที่เงียบสงัด ไม่มีความอากูล เราเห็นพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้ประเสริฐกว่าฤๅษีทั้งหลาย ผู้ควรรับเครื่องบูชา