๔. เกสรปุปผิยเถราปทาน (๓๖๔) เล่ม ๓๒

๔. เกสรปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระเกสรปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกบัว ๓ ดอก

(ท่านพระเกสรปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๖๖} [๑๒] ในกาลนั้น เราเป็นวิทยาธรอยู่ที่ภูเขาหิมวันต์ ได้พบพระพุทธเจ้า ผู้ปราศจากกิเลสธุลี มีเกิยรติยศมาก กำลังเสด็จจงกรมอยู่[๑๓] ในกาลนั้น เราวางดอกบัว ๓ ดอกไว้บนศีรษะ เข้าไปเฝ้า พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าเวสสภูแล้วได้บูชา[๑๔] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๑๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเกสรปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เกสรปุปผิยเถราปทานที่ ๔

๕. อังโกลปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระอังโกลปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกปรู

(ท่านพระอังโกลปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๖๗} [๑๖] ในกาลนั้น พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมะประทับอยู่ที่ภูเขาจิตกูฏ เราได้เห็นพระสยัมภูพุทธเจ้าพระองค์นั้นแล้วจึงเข้าไปเฝ้า[๑๗] ขณะนั้น เราได้เห็นต้นปรูมีดอกบานจึงเลือกเก็บแล้วนำมาบูชา พระชินสัมพุทธ เจ้าพระนามว่าปทุม

[๑๘] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๑๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอังโกลปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อังโกลปุปผิยเถราปทานที่ ๕