๑. มันทารวิยเถราปทาน (๓๖๑) เล่ม ๓๒

๓๗. มันทารวปุปผิยวรรค

๑. มันทารวปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระมันทารวปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกมณฑารพ

(ท่านพระมันทารวปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๖๓} [๑] เราแปลงเพศเป็นมาณพชื่อมงคล จากภพดุสิตมาในมนุษยโลกนี้ ถือเอาดอกมณฑารพมากั้นแดดลมไว้เหนือพระเศียรแห่ง พระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสีผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่[๒] ผู้ประทับนั่งสมาธิอยู่ เรากั้นอยู่ตลอด ๗ วันแล้ว ก็กลับมาสู่เทวโลก

[๓] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระมันทารวปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ มันทารวปุปผิยเถราปทานที่ ๑

๒. กักการุปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระกักการุปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกฟักทิพย์

(ท่านพระกักการุปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๖๔} [๕] เราจากเทวโลกชั้นยามามาในมนุษยโลกนี้เพื่อเฝ้าพระพุทธเจ้า พระนามว่าโคดมผู้เป็นพระโอรสของพระเจ้าสิริสุทโธทนะ ได้ ถือดอกฟักทิพย์มาบูชาแด่พระพุทธเจ้า[๖] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา

[๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระกักการุปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ กักการุปุปผิยเถราปทานที่ ๒