๗. อารามทายกเถราปทาน (๓๐๗) เล่ม ๓๒

สิทฺธตฺถสฺส ภควโต อาราโม โรปิโต มยา

สีตจฺฉาเยสุ <1111> รุกฺเขสุ อุปาสนฺเตสุ ปกฺขิสุ.

ข้าพเจ้าได้สร้างอารามถวาย แด่พระผู้มีพระภาคพระนามว่าสิทธัตถะ ใกล้หมู่ไม้มีเงาร่มเย็น มีฝูงนกเข้าอยู่อาศัย

อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ อาหุตีนํ ปฏิคฺคหํ

อารามํ อภินาเมสึ โลกเชฏฺฐํ นราสภํ.

ข้าพเจ้าได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลีคือกิเลส ผู้สมควรรับเครื่องบูชา จึงน้อมถวายอารามแด่พระองค์ ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน

หฏฺโฐ หฏฺเฐน จิตฺเตน ผลํ ปุปฺผมทาสหํ

ตโต ชาตปฺปสาโท ว ตํ ทานํ <1112> ปริณามยึ.

ข้าพเจ้ามีจิตร่าเริง เบิกบาน ได้ถวายผลไม้และดอกไม้ ต่อจากนั้น ข้าพเจ้าก็เกิดความเลื่อมใสน้อมถวายทานนั้น

พุทฺธสฺส ยมิทํ ทาสึ วิปฺปสนฺเนน เจตสา

ภเว นิพฺพตฺตมานมฺหิ นิพฺพตฺตติ ผลํ มม.

ข้าพเจ้ามีใจผ่องใสได้ถวายทานแด่พระพุทธเจ้า ผลทานนั้นบังเกิดแก่ข้าพเจ้าในเมื่อข้าพเจ้าเกิดอยู่ในภพ

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ อารามมทํ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อารามสฺส อิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายอารามไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายอาราม

สตฺตตึเส อิโต กปฺเป สตฺตาสุํ มุทุสีตลา

สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

ในกัปที่ ๓๗ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๗ ชาติ มีพระนามว่ามุทุสีตละ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อารามทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อารามทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สตฺตมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระอารามทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อารามทายกเถราปทานที่ ๗ จบ