๘. อนุเลปทายกเถราปทาน (๓๐๘) เล่ม ๓๒

อตฺถทสฺสิสฺส มุนิโน อทฺทสํ สาวกํ อหํ.

นวกมฺมํ กโรนฺตสฺส สีมาย อุปคญฺฉหํ.

ข้าพเจ้าได้เห็นสาวกของพระพุทธเจ้าพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้เป็นมุนี จึงได้เข้าไปหาท่าน ซึ่งกำลังทำการก่อสร้างอยู่ที่สีมา

นิฏฺฐิเต นวกมฺเม จ อนุเลปํ อทาสหํ

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน ปุญฺญกฺเขตฺเต อนุตฺตเร.

และเมื่อการก่อสร้างสำเร็จแล้ว ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดีในหมู่พระสาวก ผู้เป็นเนื้อนาบุญอันยอดเยี่ยม จึงได้ถวายการฉาบทา

อฏฺฐารเส กปฺปสเต ยํ กมฺมมกรึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อนุเลปสฺสิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๑๑๘ (นับจากกัปนี้ไป) ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการฉาบทา

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อนุเลปทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อนุเลปทายกตฺเถรสฺส อปทานํ อฏฺฐมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระอนุเลปทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อนุเลปทายกเถราปทานที่ ๘ จบ