๓. ปรมันนทายกเถราปทาน (๓๐๓) เล่ม ๓๒

๓. ปรมันนทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระปรมันนทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายข้าวอย่างดีเยี่ยม

(ท่านพระปรมันนทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๐๕} [๙] เราได้พบพระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสีผู้โชติช่วงดังดอกกรรณิการ์ มีพระรัศมีรุ่งเรืองดังดวงอาทิตย์อุทัย พระโลกเชษฐ์ ผู้องอาจในหมู่นรชน[๑๐] เราประนมกรอัญชลีแล้วนำเสด็จมายังเรือนของตน ครั้นนำ เสด็จพระสัมพุทธเจ้ามาถึงแล้วได้ถวายข้าวชนิดดีเยี่ยม[๑๑] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายข้าวอย่างดีเยี่ยมไว้ ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายข้าวอย่างดีเยี่ยม[๑๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปรมันนทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปรมันนทายกเถราปทานที่ ๓

๔. ธัมมสัญญกเถราปทาน

บุพประวัติของพระธัมมสัญญกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการฟังธรรม

(ท่านพระธัมมสัญญกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๐๖} [๑๓] ได้มีการฉลองต้นพระมหาโพธิ์แห่งพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าวิปัสสี พระสัมพุทธเจ้าผู้เป็นโลกเชษฐ์ ผู้องอาจในหมู่นรชน ปรากฏเหมือนว่าประทับอยู่ ณ โคนต้นโพธิ์[๑๔] สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าแวดล้อมด้วยภิกษุสงฆ์ทรงเปล่ง พระอาสภิวาจาประกาศสัจจะ ๔

[๑๕] พระสัมพุทธเจ้าผู้มีกิเลสดังหลังคาเปิดแล้ว ทรงแสดงโดยย่อ และทรงแสดงโดยพิสดารแล้ว ทรงยังมหาชนให้ดับเย็น[๑๖] เราได้ฟังธรรมของพระองค์ผู้เป็นพระโลกเชษฐ์ผู้คงที่ ถวาย บังคมแทบพระบาทของพระศาสดาแล้วบ่ายหน้าไปทางทิศเหนือ หลีกไป[๑๗] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ฟังธรรมใดในกาลนั้น ด้วยการฟังธรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการฟังธรรม[๑๘] ในกัปที่ ๓๓ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็น ใหญ่ในแผ่นดินพระองค์หนึ่ง พระนามว่าสุตวา มีกำลังมาก[๑๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล