๒. สรรพคันธิยเถราปทาน (๓๐๒) เล่ม ๓๒

๒. สัพพคันธิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระสัพพคันธิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายของหอมและดอกไม้

(ท่านพระสัพพคันธิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๐๔} [๕] เราได้ถวายของหอมและดอกไม้แก่พระพุทธเจ้าพระนามว่า วิปัสสีผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ได้ถวายผ้าไหมอย่างดี แด่พระองค์ผู้ซื่อตรง[๖] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายของหอมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายของหอม[๗] ในกัปที่ ๑๕ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ จอมกษัตริย์ มีพระนามว่าสุเวละ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสัพพคันธิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สัพพคันธิยเถราปทานที่ ๒

๓. ปรมันนทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระปรมันนทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายข้าวอย่างดีเยี่ยม

(ท่านพระปรมันนทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๐๕} [๙] เราได้พบพระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสีผู้โชติช่วงดังดอกกรรณิการ์ มีพระรัศมีรุ่งเรืองดังดวงอาทิตย์อุทัย พระโลกเชษฐ์ ผู้องอาจในหมู่นรชน[๑๐] เราประนมกรอัญชลีแล้วนำเสด็จมายังเรือนของตน ครั้นนำ เสด็จพระสัมพุทธเจ้ามาถึงแล้วได้ถวายข้าวชนิดดีเยี่ยม[๑๑] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายข้าวอย่างดีเยี่ยมไว้ ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายข้าวอย่างดีเยี่ยม[๑๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปรมันนทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปรมันนทายกเถราปทานที่ ๓