๒. เวจจกทายกเถราปทาน เล่ม ๓๓

ลูกหนังเป็นจำนวนร้อย มีธงประจำปราสาทเป็น

สีเขียว

รัศมีของปราสาทนั้นแผ่ซ่านไป เหมือน

พระอาทิตย์อุทัย เราเป็นผู้พรั่งพร้อมด้วยเหล่า

นางเทพกัญญา เพียบพร้อมด้วยกามคุณารมณ์

บันเทิงเริงรมย์อยู่

เราอันกุศลมูลตักเตือนแล้ว จุติจากเทว-

โลกมาเป็นมนุษย์ เป็นผู้บรรลุธรรมเป็นที่สิ้น

อาสวะ

ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราได้ถวายหญ้า

สำหรับรองนั่ง ด้วยการถวายหญ้านั้น เราไม่รู้จัก

ทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายหญ้ากำหนึ่ง

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระติณมุฏฐิทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบติณมุฏฐิทานกเถราปทาน

เวจจกทายกเถราปทานที่ ๒ (๕๒๒)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายวัจจกุฎี

[๑๑๒] เราเลื่อมใส ได้ถวายวัจจกุฎีหลังหนึ่งแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้เชษฐบุรุษของโลกผู้คงที่ พระนามว่า วิปัสสี ด้วยมือของตน

เราได้ยานช้าง ยานน้ำและยานทิพย์

เราไดบรรลุธรรมเป็นที่สิ้นอาสวะ ก็เพราะการ

ถวายวัจจกุฎีนั้น

ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้ถวายวัจจกุฎี

ใด ด้วยการถวายวัจจกุฎีนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการถวายวัจจกุฎี

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระเวจจกทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประ-การฉะนี้แล.

จบเวจจกทายเถราปทาน

สรณคมนิยเถราปทานที่ ๓ (๕๒๓)

ว่าด้วยผลแห่งการถึงสรณะ

[๑๑๓] ครั้งนั้น ภิกษุและเราผู้เป็นอาชีวก

ขึ้นโดยสารเรือไปด้วยกัน เมื่อเรื่อกำลังจะอับปาง

ภิกษุได้ให้สรณะแก่เรา

ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ ภิกษุนั้นได้ให้

สรณะใดแก่เรา เพราะสรณะนั้น เราไม่รู้จัก

ทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งสรณคมน์

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว... คำสอนของ

พระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.