๓. สรณคมนิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

[๑๕] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายวัจกุฎีใดไว้ในกาลนั้น ด้วยการถวายวัจกุฎีนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลยนี้เป็นผลแห่งการถวายวัจกุฎี[๑๖-๑๘] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คําสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเรา ทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเวจจกทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เวจจกทายกเถราปทานที่ ๒

๓. สรณคมนิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระสรณคมนิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการเข้าถึงพระรัตนตรัย

(ท่านพระสรณคมนิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๑๓} [๑๙] ในกาลนั้น ภิกษุกับเราผู้เป็นอาชีวกขึ้นเรือไปด้วยกัน เมื่อเรือกาลังจะอับปาง ภิกษุได้ให้สรณะแก่เรา[๒๐] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ ภิกษุนั้นได้ให้สรณะใดแก่เรา เพราะสรณะนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถึงสรณะ[๒๑-๒๓] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระสรณคมนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สรณคมนิยเถราปทานที่ ๓

๔. อัพภัญชนทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอัพภัญชนทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายยาหยอดตา

(ท่านพระอัพภัญชนทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๑๔} [๒๔] เราอยู่ใกล้พระราชอุทยานในพระนครพันธุมดี ครั้งนั้นเรานุ่งหนังเสือเหลือง ถือคนโทนํ้า

[๒๕] ได้พบพระสยัมภูพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสธุลี ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร มีความเพียรเผากิเลส มีพระหฤทัยแน่วแน่ มีปกติเพ่งพินิจ ยินดีในฌาน เป็นนักบวช[๒๖] ผู้สำเร็จความประสงค์ทั้งปวง ข้ามพ้นโอฆะได้แล้ว ไม่มีอาสวะ ครั้นพบแล้วก็เลื่อมใส มีใจโสมนัสได้ถวายยาหยอดตา[๒๗] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายทานใดไว้ในกาลนั้น ด้วยการถวายทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายยาหยอดตา[๒๘-๓๐] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล