๕. อังโกลกเถราปทาน (๑๙๕) เล่ม ๓๒

๕. อังโกลกเถราปทาน

บุพประวัติของอังโกลกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกปรู

(ท่านพระอังโกลกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๙๗} [๒๓] เราเห็นต้นปรูมีดอกบานสะพรั่ง มีดอกสวยงามเป็นพวง ๆ จึง ได้เก็บดอกไม้นั้นไปในสำนักพระพุทธเจ้า[๒๔] ในสมัยนั้น พระมหามุนีพระนามว่าสิทธัตถะทรงหลีกเร้นในที่ลับ เราคอยต้อนรับอยู่ครู่หนึ่งแล้วโปรยดอกไม้ลงในถํ้า[๒๕] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราเอาดอกไม้ใดบูชาพระพุทธเจ้า ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๒๖] ในกัปที่ ๓๖ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์หนึ่ง มีพระนามว่าเทวคัชชิตะ สมบูรณ์ด้วยวัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๒๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอังโกลกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการ ฉะนี้แล

จบ อังโกลกเถราปทานที่ ๕

๖. กิสลยปูชกเถราปทาน

บุพประวัติของพระกิสลยปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยใบไม้อ่อน

(ท่านพระกิสลยปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๙๘} [๒๘] สวนดอกไม้ของเราได้มีอยู่ในพระนครทวารวดี ในสวนดอกไม้ นั้นนั่นเองมีบ่อนํ้าและต้นไม้ขึ้นงอกงาม

[๒๙] พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะผู้กล้าแข็งด้วยกำลัง ของพระองค์ ไม่ทรงพ่ายแพ้ใคร พระองค์เมื่อจะทรงอนุเคราะห์เรา จึงเสด็จไปทางอากาศ[๓๐] เราไม่เห็นอะไรอื่นอันควรจะบูชาแด่พระองค์ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ เห็นแต่ใบอ่อนของต้นอโศก จึงเอาโยนขึ้นไปบนอากาศ[๓๑] ใบอ่อนเหล่านั้นติดตามไปทางเบื้องพระปฤษฎางค์ของพระพุทธเจ้า ซึ่งกำลังเสด็จไป เราเห็นเช่นนั้นจึงตื่นเต้นว่า “น่าอัศจรรย์ ! พระพุทธเจ้ามีพระคุณยิ่งใหญ่”[๓๒] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราเอาใบไม้อ่อนบูชาพระพุทธเจ้า ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๓๓] ในกัปที่ ๒๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์หนึ่ง มีพระนามว่าเอกิสสระ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๓๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล