๕. อุปัฑฒทุสสทายกเถราปทาน เล่ม ๓๓

[๒๖] ด้วยกรรมที่ทำไว้ดีแล้วนั้นและด้วยการตั้งเจตจำนงไว้ เราละร่างมนุษย์แล้วได้เข้าถึงสวรรค์ชั้นดาวดึงส์[๒๗] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รูจักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๒๘-๓๐] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ...คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระกิงสุกปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ กิงสุกปุปผิยเถราปทานที่ ๔

๕. อุปัฑฒทุสสทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอุปฑฒทุลสทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผ้าครึ่งผืน

(ท่านพระอุปัฑฒทุสสทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๘๕} [๓๑] ในกาลนั้น สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระชื่อว่าสุชาตะ แสวงหาผ้าบังสุกุลอยูที่กองขยะใกล้ทางรถ

[๓๒] เราเป็นลูกจ้างของคนอื่นอยูในพระนครหังสวดีได้ถวายผ้าครึ่ง ผืนแล้วอภิวาทด้วยเศรียรเกล้า[๓๓] ด้วยกรรมที่ทำไว้ดีแล้วนั้นและด้วยการตั้งเจตจำนงไว้ เราละร่างมนุษย์แล้วได้เข้าถึงสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

[๓๔] เราได้เป็นจอมเทพเสวยรัชสมบัติในเทวโลก ๓๓ ครั้ง ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๗๗ ครั้ง

[๓๕] และได้เป็นพระเจ้าประเทศราชอันไพบูลย์โดยคณนานับมิได้ เพราะการถวายผ้าครึ่งผืน เราเป็นผู้ไม่มีภัยแต่ที่ไหน เบิกบานอยู่[๓๖] ทุกวันนี้ เราเมื่อปรารถนาก็พึงเอาผ้าเปลือกไม้คลุมแผ่นดินนี้ พร้อมทั้งป่าและภูเขาได้ นี้เป็นผลแห่งการถวายผ้าครึ่งผืน[๓๗] ในภัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายทานใดไว้ในกาลนั้น ด้วยการถวายทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการ ถวายผ้าครึ่งผืน[๓๘-๔๐] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเรา ทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระอุปัฑฒทุสสทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อุปัฑฒทุสสทายกลราปทานที่ ๕

๖. ฆตมัณฑทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระฆตมัณฑทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายกากเปรียง

(ท่านพระฆตมัณฑทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๘๖} [๔๑] เราเห็นพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงดำริดี ผู้เป็นพระโลกเชษฐ์ ผู้องอาจในหมู่นรชน เสด็จเข้าป่าใหญ่ประชวรด้วยโรคลม