พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
สรณทุกทัสสนัตติกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๓๐–๑๘๓๕ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ สรณทุกทัสสนัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๔ หน้า ๔๗๑–๔๗๒
อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอรณะ ซึ่งสหรคตด้วยอุเบกขา สภาวธรรมที่ เป็นอรณะ ซึ่งสหรคตด้วยอุเบกขา เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)
{๑๘๒๙} [๒๗] ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๒ ” …
ในอวิคตปัจจัย ” ๒ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
จบ สรณทุกปีติติกะ
๑๐๐. สรณทุกะ ๘. ทัสสเนนปหาตัพพติกะ
๑. ปฏิจจวาร ปัจจยจตุกกะ
{๑๘๓๐} [๒๘] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นสรณะ อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ สภาวธรรมที่เป็นสรณะ อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{๑๘๓๑} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๑ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
{๑๘๓๒} [๒๙] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นสรณะ อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ สภาวธรรมที่เป็นสรณะ อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{๑๘๓๓} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๑ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
{๑๘๓๔} [๓๐] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอรณะ ซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ สภาวธรรมที่เป็นอรณะ ซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
{๑๘๓๕} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร) ...
ในอวิคตปัจจัย มี ๑ วาร (ย่อ)
จบ สรณทุกทัสสเนนปหาตัพพติกะ
๑๐๐. สรณทุกะ ๙. ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกติกะ
๑. ปฏิจจวาร ปัจจยจตุกกะ
{๑๘๓๖} [๓๑] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นสรณะ ซึ่งมีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ สภาวธรรมที่เป็นสรณะ ซึ่งมีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{๑๘๓๗} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๑ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
{๑๘๓๘} [๓๒] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นสรณะ ซึ่งมีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ สภาวธรรมที่เป็นสรณะ ซึ่งมีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
จบ สรณทุกทัสสนัตติกะ