๑. อุมมาปุปผิยเถราปทาน (๓๒๑) เล่ม ๓๒

๓๓. อุมมาปุปผิยวรรค

๑. อุมมาปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระอุมมาปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกผักตบ

(ท่านพระอุมมาปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๒๓} [๑] เราได้เห็นพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร ผู้สูงสุดกว่านรชน มีพระหทัยมั่นคง ไม่หวั่นไหว กำลังเข้าสมาธิ[๒] เราจึงได้ถือดอกผักตบชวาไปบูชาแด่พระพุทธเจ้า ดอกผักตบชวา ทั้งหมดมียอดรวมกัน มีขั้วอยู่ข้างบน มีหน้าดอกควั่าลง[๓] เป็นเครื่องลาดดอกไม้ประดิษฐานอยู่ในอากาศ เป็นเหมือนมีจิตใจดี ด้วยความเลื่อมใสแห่งจิตนั้น เราได้เข้าถึงชั้นดุสิต[๔] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๕] ในกัปที่ ๕๕ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็นใหญ่ ในแผ่นดินพระองค์หนึ่ง มีพระนามว่าสมันตฉทนะ มีกำลังมาก[๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า เราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอุมมาปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ใว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อุมมาปุปผิยเถราปทานที่ ๑

๒. ปุฬินปูชกเถราปทาน

บุพประวัติของพระปุฬินปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการโปรยทราย

(ท่านพระปุฬินปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๒๔} [๗] เราได้เห็นพระศาสดาผู้องอาจในหมู่นรชน สวยงามดังดอกรกฟ้า องอาจดังม้าอาชาไนย รุ่งเรืองสว่างไสวดังดาวประกายพฤกษ์[๘] เราจึงได้ประนมมือถวายบังคมแด่พระศาสดา เราสรรเสริญพระศาสดา ยินดีอยู่ด้วยกรรมของตน

[๙] เรามีใจผ่องใส นำทรายขาวบริสุทธิ์กำมือหนึ่งด้วยห่อพกมา โปรยลงที่ทางเสด็จดำเนิน แห่งพระศาสดาพระนามว่าวิปัสสี ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่[๑๐] แต่นั้นเราเอาทรายครึ่งหนึ่งโปรยลงในที่พักกลางวันของพระองค์ ผู้เป็นจอมมนุษย์ ผู้คงที่

[๑๑] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้โปรยทรายโดไว้ ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการโปรยทราย[๑๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปุฬินปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปุฬินปูชกเถราปทานที่ ๒