พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · อุทกาสนทายิวรรค
๖. วรรณการเถราปทาน (๒๓๖) เล่ม ๓๒
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๓๘ (Royal Thai)6/10 in อุทกาสนทายิวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน อุทกาสนทายิวรรค วรรณการเถราปทาน (๒๓๖) (Royal Thai Volume 32 · Mahachula Volume 32 · Mahamakut Volume 71 · Chaloem Phrakiat Volume 32)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 32, pp. 403–404
๖. วัณณการกเถราปทาน
บุพประวัติของพระวัณณการกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการให้สี
(ท่านพระวัณณการกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๒๓๘} [๒๓] ในกาลนั้น เราเป็นช่างย้อมอยู่ในนครอรุณวดี เราย้อมเครื่องใช้ ที่ทำด้วยผ้าที่พระเจดีย์ให้มีสีต่าง ๆ[๒๔] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราย้อมสีใดในกาลนั้น ด้วยการย้อมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการให้สี[๒๕] ในกัปที่ ๒๓ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าจันทสมะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๒๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า เราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระวัณณการกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ วัณณการกเถราปทานที่ ๖
๗. ปิยาลปุปผิยเถราปทาน
บุพประวัติของพระปิยาลปุปผิยเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกมะหาด
(ท่านพระปิยาลปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๒๓๙} [๒๗] ในกาลก่อน เราเป็นพรานเนื้ออยู่ในป่าใหญ่ เราเห็นต้นมะหาด มีดอกบาน จึงเก็บมาโปรยไว้ที่ทางเดิน[๒๘] เรามีใจผ่องใส รับบาตรของพระพุทธเจ้าซึ่งกำลังเสด็จดำเนิน อยู่ที่ทาง แล้วได้ถวายดอกมะหาดแด่พระองค์[๒๙] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๓๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปิยาลปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ ปิยาลปุปผิยเถราปทานที่ ๗
End of ๖. วรรณการเถราปทาน (๒๓๖)