๗. ลพุชผลทายกเถราปทาน เล่ม ๓๓

ลพุชผลทายกเถราปทานที่ ๗ (๔๖๗)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายขนุนสำมะลอ

[๕๗] ครั้งนั้น เราเป็นคนเฝ้าสวนอยู่

ในพระนครพันธุมดี ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศ-

จากกิเลสธุลี เสด็จเหาะไปในอากาศ

เราได้หยิบเอาผลขนุนสำมะลอถวายแด่

พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด พระพุทธเจ้าผู้มีพระ

ยศใหญ่ให้เกิดควานปลื้มใจแก่เรา นำความสุขมา

ให้ในปัจจุบัน ประทับอยู่ในอากาศนั้นเอง ได้

ทรงรับประเคน

เราถวายผลไม้แด่พระพุทธเจ้าด้วยใจอัน

เลื่อมใสแล้ว ได้ประสบปีติอันไพบูลย์ เป็นสุข.

ยอดเยี่ยมในครั้งนั้น รัตนะเกิดขึ้นแก่เราผู้เกิด

ในที่นั้น ๆ

ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้ถวายผลไม้

ใดในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแต่งการถวายผลไม้

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระลพุชผลทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบลพุชผลทายกเถราปทาน

มิลักขุผลทายกเถราปทานที่ ๘ (๔๖๘)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลไม่มิลักขุ

[๕๘] เราได้เห็นพระพุทธเจ้าพระนาม

ว่าอัตถทัสสี ผู้มีพระยศใหญ่ เป็นผู้มีจิตเลื่อมใส

มีใจโสมนัส ได้ถวายผลไม้มิลักขุ

ในกัปที่ ๑,๘๐๐ เราได้ถวายผลไม้ใดใน

กาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็น

ผลแห่งการถวายผลไม้

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว. . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระมิลักขุผลทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบลักขุผลทายกเถราปทาน

สยัมปฏิภาณิยเถราปทานที่ ๙ (๔๖๙)

ว่าด้วยการสดุดีพระพุทธเจ้าด้วยปฏิภาณ

[๕๙] ใครได้เห็นพระนราสภผู้ประเสริฐ

กว่าเทวดา งามเหมือนดอกรกฟ้าขาว กำลังเสด็จ

ดำเนินอยู่ที่ถนนแล้วจะไม่เลื่อมใสเล่า ใครได้ได้เห็น

พระพุทธเจ้าผู้กำจัดความมืดมิดให้พินาศ