arnon.worldSign in

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · ฉัตตวรรค

๔. สปริวาริยเถราปทาน (๑๔๔) เล่ม ๓๒

Text layerBuddha’s wordsItems ๑๔๖ (Royal Thai)4/10 in ฉัตตวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ฉัตตวรรค สปริวาริยเถราปทาน (๑๔๔) (Royal Thai Volume 32 · Mahachula Volume 32 · Mahamakut Volume 71 · Chaloem Phrakiat Volume 32)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 32, pp. 301–302

Page 301

๔. สปริวาริยเถราปทาน

บุพประวัติของพระสปริวาริยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายไพที ไม้จันทน์

(ท่านพระสปริวาริยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๔๖} [๑๕] พระชินสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ พระโลกเชษฐ์ ผู้องอาจในหมู่นรชน รุ่งเรืองดังกองอัคคี ปรินิพพานแล้ว[๑๖] ก็เมื่อพระมหาวีรเจ้านิพพานแล้ว ได้มีพระสถูปอันกว้างใหญ่ คนทั้งหลายเอาสิ่งของที่จะพึงถวายไว้ที่พระสถูปเข้าไปตั้งไว้ ที่ห้องพระธาตุอันประเสริฐสุด[๑๗] ในกาลนั้น เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้ทำไพทีไม้จันทน์ และถวายธูปและของหอม อันควรแก่พระสถูป

[๑๘] ในภพที่เราเกิด คือ เป็นเทวดาหรือเป็นมนุษย์ก็ตาม เราไม่เห็น ความเป็นผู้ต่ำต้อยของเราเลย นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม[๑๙] ในกัปที่ ๑,๕๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ พระองค์ มีพระนามว่าสมัตตะทุกพระองค์ มีกำลังมาก

[๒๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

Footnotes (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ไพที ที่รอง, แท่น, ขอบชายคา คือ ที่สุดชายคาชั้นบนต่อกับชายคาชั้นล่าง; ฐานบัวคว่ำบัวหงายที่พระเจดีย์ (พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๒๕ หน้า ๖๑๐) ในที่นี้ประสงค์ความหมายอย่างหลัง คือ ฐานบัวคว่ำบัวหงายที่พระสถูป
Page 302

นัยว่า ท่านพระสปริวาริยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สปริวาริยเถราปทานที่ ๔

๕. อุมมาปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระอุมมาปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกผักตบ

(ท่านพระอุมมาปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๔๗} [๒๑] เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะผู้อันชาวโลกบูชาแล้ว สมควรได้รับเครื่องบูชาปรินิพพานแล้ว ได้มีการฉลอง พระสถูปอย่างมโหฬาร[๒๒] เมื่อการฉลองพระสถูปแห่งพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า สิทธัตถะผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่เป็นไปอยู่ เราถือเอาดอกผักตบไปบูชาที่พระสถูป[๒๓] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราบูชาพระสถูปด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชา ด้วยดอกไม้[๒๔] ในกัปที่ ๙ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘๕ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่าโสมเทวะ มีกำลังมาก

End of ๔. สปริวาริยเถราปทาน (๑๔๔)