พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน · กุณฑลเกสวรรค
๗. ภัททกาปิลานีเถริยาปทาน เล่ม ๓๓
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๖๗ (Royal Thai)7/10 in กุณฑลเกสวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน กุณฑลเกสวรรค ภัททกาปิลานีเถริยาปทาน (Royal Thai Volume 33 · Mahachula Volume 33 · Mahamakut Volume 72 · Chaloem Phrakiat Volume 33)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 33, pp. 413–413
[๒๓๘] ภิกษุณีเหล่านั้นพากันพิศวง จึงไปกราบทูลพระชินเจ้าผู้ประเสริฐให้ทรงทราบเรื่องนั้น พระโลกนาถทรงสดับเรื่องนั้นแล้ว ทรงชื่นชม ได้ตรัสพระคาถานี้ว่า[๒๓๙] แท้จริง บุคคลผู้ปรารภความเพียรมั่น มีชีวิตเป็นอยู่เพียงวันเดียว ก็ยังประเสริฐกว่าคนเกียจคร้านละทิ้งความเพียร ซึ่งมีชีวิตอยู่ตั้ง ๑๐๐ ปี[๒๔๐] พระมหามุนีมหาวีรเจ้าอันดิฉันให้โปรดปรานแล้วด้วยการปฏิบัติดี จึงตรัสว่าดิฉันเป็นผู้เลิศกว่าภิกษุณีทั้งหลายฝ่ายปรารภความเพียร[๒๔๑-๒๔๓] ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ดิฉันทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล
นัยว่า พระโสณาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ โสณาเถรีอปทานที่ ๖
๗. ภัททกาปิลานีเถรีอปทาน
ว่าด้วยบุพประวัติของพระภัททกาปิลานีเถรี
(พระภัททกาปิลานีเถรีได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๑๖๗} [๒๔๔] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ พระพิชิตมารผู้ทรงเป็นพระนายกของโลก พระนามว่าปทุมุตตระ ผู้ทรงรู้จบธรรมทั้งปวงเสด็จอุบัติขึ้นแล้ว
End of ๗. ภัททกาปิลานีเถริยาปทาน