๑๐. ปาปนิวาริยเถราปทาน (๒๑๐) เล่ม ๓๒

ติสฺสสฺส ตุ <938> ภควโต เทวเทวสฺส ตาทิโน

เอกจฺฉตฺตํ มยา ทินฺนํ วิปฺปสนฺเนน เจตสา.

ก็ข้าพเจ้ามีจิตผ่องใส ได้ถวายร่มคันหนึ่ง แด่พระผู้มีพระภาคพระนามว่าติสสะ ผู้เป็นเทพยิ่งกว่าเทพ ผู้คงที่

นิวุตํ โหติ เม ปาปํ กุสลสฺสูปสมฺปทา

อากาเส ฉตฺตํ ธาเรนฺติ ปุพฺพกมฺมสฺสิทํ ผลํ.

ข้าพเจ้ากั้นบาปแล้ว สร้างกุศลให้ถึงพร้อมแล้ว เทวดาทั้งหลายก็ได้กั้นร่มไว้ในอากาศ นี้เป็นผลแห่งบุพกรรม

จริมํ วตฺตเต มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา

ธาเรมิ อนฺติมํ เทหํ สมฺมาสมฺพุทฺธสาสเน.

จิตดวงสุดท้ายของข้าพเจ้าย่อมแล่นไป ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว ข้าพเจ้าทรงร่างกายอันมีในภพสุดท้าย อยู่ในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ฉตฺตมททึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ฉตฺตทานสฺสิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายร่มไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายร่ม

เทฺวสตฺตติ อิโต กปฺเป อฏฺฐาสึสุ ชนาธิปา

มหานิทานนาเมน ราชาโน จกฺกวตฺติโน.

ในกัปที่ ๗๒ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ ชาติ มีพระนามว่ามหานิทาน ทรงเป็นใหญ่ในหมู่ชน

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปาปนิวาริโย <939> เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปาปนิวาริยตฺเถรสฺส อปทานํ ทสมํ สมตฺตํ.

กณิการปุปฺผิยวคฺโค เอกวีสติโม.

ตสฺสุทฺทานํ

กณิกาโร มิเนลญฺจ กึกณิ ตรเณน จ

นิคฺคุณฺฑิปุปฺผํ ทกโท สลโฬ จ กุรณฺฑโก

อาธารทาน <940> ปาปญฺจ <941> อฏฺฐตาฬีส คาถกาติ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระปาปนิวาริยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ปาปนิวาริยเถราปทานที่ ๑๐ จบ

กณิการปุปผิยวรรคที่ ๒๑ จบบริบูรณ์

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. กณิการปุปผิยเถราปทาน

๒. มิเนลปุปผิยเถราปทาน

๓. กิงกณิกปุปผิยเถราปทาน

๔. ตรณิยเถราปทาน

๕. นิคคุณฑิปุปผิยเถราปทาน

๖. อุทกทายกเถราปทาน

๗. สลฬมาลิยเถราปทาน

๘. โกรัณฑปุปผิยเถราปทาน

๙. อาธารทายกเถราปทาน

๑๐. ปาปนิวาริยเถราปทาน