พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
สรณทุกอุปาทินนัตติกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๐๖–๑๘๑๑ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ สรณทุกอุปาทินนัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๔ หน้า ๔๖๖–๔๖๘
{๑๘๐๓} [๙] ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๒ ” …
ในอวิคตปัจจัย ” ๒ ” (ย่อ)
(สหชาตวารก็ดี ... ปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
{๑๘๐๔} อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอรณะ ซึ่งไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นธรรมเป็นเหตุให้เกิดวิบาก สภาวธรรมที่เป็นอรณะ ซึ่งไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นธรรมเป็นเหตุให้เกิดวิบาก เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{๑๘๐๕} [๑๐] ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๑ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
จบ สรณทุกวิปากติกะ
๑๐๐. สรณทุกะ ๔. อุปาทินนติกะ
๑. ปฏิจจวาร ปัจจยจตุกกะ
{๑๘๐๖} [๑๑] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอรณะ ซึ่งตัณหาทิฏฐิยึดครองและที่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน สภาวธรรมที่เป็นอรณะ ซึ่งตัณหาทิฏฐิยึดครองและที่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{๑๘๐๗} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๑ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
{๑๘๐๘} [๑๒] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นสรณะ ซึ่งตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน สภาวธรรมที่เป็นสรณะ ซึ่งตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอรณะ ซึ่งตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน สภาวธรรมที่เป็นอรณะ ซึ่งตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่เป็นสรณะ ซึ่งตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน และที่เป็นอรณะ ซึ่งตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของ อุปาทาน สภาวธรรมที่เป็นอรณะ ซึ่งตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)
{๑๘๐๙} [๑๓] ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๒ ” …
ในอวิคตปัจจัย ” ๕ ” (ย่อ)
(สหชาตวารก็ดี ... ปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
{๑๘๑๐} [๑๔] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอรณะ ซึ่งตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน สภาวธรรมที่เป็นอรณะ ซึ่งตัณหาทิฏฐิไม่ยึดถือครองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{๑๘๑๑} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๑ ” …
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี ...ในปัญหาวารก็ดี ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
จบ สรณทุกอุปาทินนติกะ
๑๐๐. สรณทุกะ ๕. สังกิลิฏฐติกะ
๑. ปฏิจจวาร ปัจจยจตุกกะ
{๑๘๑๒} [๑๕] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นสรณะ ซึ่งเศร้าหมองและเป็นอารมณ์ของสังกิเลส สภาวธรรมที่เป็นสรณะ ซึ่งเศร้าหมองและเป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{๑๘๑๓} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๑ ” …
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
{๑๘๑๔} [๑๖] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอรณะ ซึ่งไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส สภาวธรรมที่เป็นอรณะ ซึ่งไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{๑๘๑๕} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๑ ” …
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
{๑๘๑๖} [๑๗] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอรณะ ซึ่งไม่เศร้าหมองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส สภาวธรรมที่เป็นอรณะ ซึ่งไม่เศร้าหมองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{๑๘๑๗} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๑ ” …
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
จบ สรณทุกอุปาทินนัตติกะ