พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
สรณทุกวิปากัตติกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๐๐–๑๘๐๕ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ สรณทุกวิปากัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๙๐ หน้า ๖๔๓–๖๔๕
สรณทุกวิปากติกะ
(๑๐๐. สรณทุกะ ๓. วิปากติกะ)
วิปากบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๘๐๐] ๑. วิปากธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัยวิปากธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๑๘๐๑] ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๑ วาระ
ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ.
สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี มี ๑ วาระ ทุกปัจจัย
วิปากธัมมบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๘๐๒] ๑. วิปากธรรมที่เป็นสรณธรรม อาศัยวิปาก-ธัมมธรรมที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๒. วิปากธัมมธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัยวิปาก-ธัมมธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๑๘๐๓] ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ
ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ.
สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดาร.
เนววิปากนวิปากธัมมบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๘๐๔] ๑. เนววิปากนวิปากธัมมธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัยเนววิปากนวิปากธัมมธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๑๘๐๕] ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๑ วาระ
ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ.
สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี มี ๑ วาระ ทุกปัจจัย.
สรณทุกวิปากติกะ จบ
สรณทุกอุปาทินนติกะ
(๑๐๐. สรณทุกะ ๔. อุปาทินนติกะ)
อุปาทินนุปาทานนิยบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๘๐๖] ๑. อุปาทินนุปาทานิยธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัยอุปาทินนุปาทานิยธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๑๘๐๗] ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๑ วาระ
ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ.
สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี มี ๑ วาระ ทุกปัจจัย.
อนุปาทาทินนุปาทานิยบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๘๐๘] ๑. อนุปาทินนุปาทานิยธรรมที่เป็นสรณธรรม อาศัย
อนุปาทินนุปาทานิยธรรมที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยมี ๓ วาระ.
จบ สรณทุกวิปากัตติกะ