๗. สลฬมาลิยเถราปทาน (๒๐๗) เล่ม ๓๒

๗. สลฬมาลิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระสลฬมาลิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกไม้พร้อมทั้งขั้ว

(ท่านพระสลฬมาลิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๐๙} [๓๐] เราเห็นพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะผู้เป็นสารถี ฝึกฝนนรชน ผู้โชติช่วงดังดอกกรรณิการ์ ประทับนั่งอยู่ ในระหว่างภูเขาทำให้ทิศทั้งปวงสว่างไสวอยู่[๓๑] ในกาลนั้น เราเล็งธนูยิงลูกธนูไปตัดดอกไม้พร้อมทั้งขั้วแล้ว เอาไปบูชาแด่พระพุทธเจ้า

[๓๒] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราเอาดอกไม้ใดบูชาพระพุทธเจ้า ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๓๓] ในกัปที่ ๕๑ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์หนึ่ง มีพระนามว่าชุตินธระ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๓๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสลฬมาลิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สลฬมาลิยเถราปทานที่ ๗

๘. โกรัณฑปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระโกรัณฑปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกหงอนไก่

(ท่านพระโกรัณฑปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๑๐} [๓๕] เราได้เห็นรอยพระบาทอันประดับด้วยจักรและอลังการที่พระผู้ มีพระภาคเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ทรงเหยียบไว้ จึงเดินตามรอยพระบาทไป[๓๖] เราได้เห็นต้นหงอนไก่มีดอกบานจึงเอาไปบูชาพร้อมทั้งราก เรา ร่าเริง มีจิตโสมนัส ได้ไหว้รอยพระบาทอันสูงสุด[๓๗] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราเอาดอกไม้ใดบูชาพระพุทธเจ้า ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๓๘] ในกัปที่ ๕๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์ หนึ่งมีพระนามว่าวีตมละ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๓๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระโกรัณฑปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ โกรัณฑปุปผิยเถราปทานที่ ๘