พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
ปริยาปันนทุกกุสลัตติกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๕๘–๑๗๖๓ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ ปริยาปันนทุกกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๔ หน้า ๔๕๖–๔๕๘
ในอัญญมัญญปัจจัย มี ๒ วาร
ในนิสสยปัจจัย ” ๗ ”
ในอุปนิสสยปัจจัย ” ๔ ”
ในปุเรชาตปัจจัย ” ๒ ”
ในปัจฉาชาตปัจจัย ” ๒ ”
ในอาเสวนปัจจัย ” ๓ ”
ในกัมมปัจจัย ” ๔ ”
ในวิปากปัจจัย ” ๒ ” ...
ในสัมปยุตตปัจจัย ” ๒ ”
ในวิปปยุตตปัจจัย ” ๓ ”
ในอัตถิปัจจัย ” ๗ ”
ในนัตถิปัจจัย ” ๔ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๗ ” (ย่อ)
จบ อรูปาวจรทุกกุสลติกะ
๙๖. ปริยาปันนทุกะ ๑. กุสลติกะ
๑. ปฎิจจวาร ปัจจยจตุกกะ
{๑๗๕๘} [๘๕] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริยาปันนะ ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่เป็นปริยาปันนะ ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นปริยาปันนะ ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่ไม่ เป็นปริยาปันนะ ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)
{๑๗๕๙} [๘๖] ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๒ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๒ ” (ย่อ)
(เหมือนกุศลในโลกิยทุกะ สหชาตวารก็ดี ... ปัญหาวารก็ดี ก็พึงให้ พิสดาร)
{๑๗๖๐} [๘๗] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริยาปันนะ ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมที่เป็นปริยาปันนา ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{๑๗๖๑} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๑ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
{๑๗๖๒} [๘๘] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริยาปันนะ ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่เป็นปริยาปันนะ ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นปริยาปันนะ ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่ไม่เป็นปริยาปันนะ ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารอาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริยาปันนะ ซึ่งเป็นอัพยากฤต และที่ไม่เป็น ปริยาปันนะ ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่เป็นปริยาปันนะ ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)
{๑๗๖๓} [๘๙] ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๒ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๕ ”
(ย่อ เหมือนอัพยากฤตในโลกิยทุกะ สหชาตวารก็ดี ... ปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
จบ ปริยาปันนทุกกุสลติกะ
๙๗. นิยยานิกทุกะ ๑. กุสลติกะ
ปฏิจจวาร ปัจจยจตุกกะ
{๑๗๖๔} [๙๐] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุนำออกจากสังสารวัฏ ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่เป็นเหตุนำออกจากสังสารวัฏ ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุนำออกจากสังสารวัฏ ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุนำออกจากสังสารวัฏ ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)
{๑๗๖๕} [๙๑] ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๒ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๒ ”
(ย่อ เหมือนในโลกิยทุกะ สหชาตวารก็ดี ... ปัญหาวารก็ดี พึงให้ พิสดาร)
{๑๗๖๖} [๙๒] อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุนำออกจากสังสารวัฏ ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุนำออกจากสังสารวัฏ ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)
{๑๗๖๗} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๑ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี ...ในปัญหาวารก็ดี ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
{๑๗๖๘} [๙๓] อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุนำออกจากสังสารวัฏ ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุนำออกจากสังสารวัฏ ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)
จบ ปริยาปันนทุกกุสลัตติกะ