๗. ผลทายกเถราปทาน (๑๒๗) เล่ม ๓๒

๗. ผลทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระผลทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายเมล็ดบัว

(ท่านพระผลทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๒๙} [๗๕] เราเป็นพราหมณ์ผู้เป็นปราชญ์ ทรงจำมนต์ รู้จบไตรเพท อยู่ ในอาศรมในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์[๗๖] เครื่องบูชาไฟและเมล็ดบัวขาวของเรามีอยู่ เราใส่ไว้ในห่อแล้ว แขวนไว้บนยอดไม้

[๗๗] พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระผู้ทรงรู้แจ้งโลก สมควร รับเครื่องบูชา พระองค์ประสงค์จะถอนเราขึ้น เมื่อเสด็จไป ภิกขาจารจึงเสด็จเข้ามาหาเรา[๗๘] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้ถวายเมล็ดบัวแด่พระพุทธเจ้า พระองค์ทรงทำปีติให้เกิดแก่เรา ทรงนำความสุขมาให้ ในปัจจุบัน[๗๙] พระศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้มีพระฉวีวรรณดังทอง สมควร รับเครื่องบูชา ประทับยืนอยู่ในอากาศได้ตรัสพระคาถานี้ว่า[๘๐] “ด้วยการถวายเมล็ดบัวนี้และด้วยการตั้งเจตจำนงไว้ ผู้นี้จะไม่ เข้าถึงทุคติเลยตลอดแสนกัป”

[๘๑] ด้วยกุศลมูลนั้นนั่นแล เราได้เสวยสมบัติแล้ว ละความชนะ และความแพ้ ได้บรรลุถึงฐานะอันไม่หวั่นไหว

[๘๒] ในกัปที่ ๗๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มี พระนามว่าสุมังคละ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๘๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระผลทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ผลทายกเถราปทานที่ ๗

๘. ญาณสัญญกเถราปทาน

บุพประวัติของพระญาณสัญญกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการได้สัญญา

(ท่านพระญาณสัญญกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๓๐} [๘๔] เราอยู่ในระหว่างภูเขาใกล้ภูเขาหิมวันต์ ได้เห็นกองทราย อันงามแล้ว ระลึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด[๘๔] “ไม่มีอะไรเปรียบได้ในพระญาณ สงคราม(การปรุงแต่ง)ไม่มี แก่พระศาสดา พระศาสดาทรงรู้ธรรมทั้งปวงแล้ว ทรงน้อมไป ด้วยพระญาณ