๒. ปุปผถูปิยเถราปทาน (๑๒๒) เล่ม ๓๒

[๘] ในกัปที่ ๑๕,๐๐๐ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๒๕ พระองค์ มี พระนามเหมือนกันว่าวิลามาลา มีกำลังมาก[๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเสเรยยกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เสเรยยกเถราปทานที่ ๑

๒. ปุปผถูปิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระปุปผถูปิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยสถูปดอกไม้

(ท่านพระปุปผถูปิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๒๔} [๑๐] มีภูเขาชื่อกุกกุระอยู่ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ เราเป็นพราหมณ์ ผู้รู้จบมนต์อยู่ในท่ามกลางภูเขานั้น[๑๑] ศิษย์ ๕,๐๐๐ คนแวดล้อมเราอยู่ทุกเมื่อ และศิษย์เหล่านั้นเป็นผู้ลุกขึ้นก่อน (นอนทีหลัง) แกล้วกล้าในมนต์ทั้งหลาย(มาแจ้งว่า)[๑๒] “พระพุทธเจ้าทรงอุบัติขึ้นแล้วในโลก ขอท่านจงทราบเถิดว่า พระองค์ทรงเจริญกว่าพวกเรา พระองค์มีพระพยัญชนะ ๘๐ มีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ

[๑๓] พระชินวรเจ้ามีพระรัศมีแผ่ไปข้างละวา รุ่งโรจน์ดังดวงอาทิตย์” พราหมณ์ผู้รู้มนต์ฟังคำของพวกศิษย์ดังนี้แล้ว[๑๔] พราหมณ์จึงออกจากอาศรมถามทิศทางกะพวกศิษย์ทั้งหลายว่า “พระมหาวีรเจ้าผู้นายกของโลกประทับอยู่ ณ ประเทศใด[๑๕] เราเห็นประเทศนั้นแล้วจักนมัสการพระชินเจ้าผู้ไม่มีบุคคลเปรียบ เรามีจิตเบิกบาน มีใจโสมนัสจะบูชาพระตถาคตนั้น[๑๖] มาเถิดศิษย์ทั้งหลาย เราจักไปเฝ้าพระตถาคต จักถวายบังคม พระยุคลบาทของพระศาสดาแล้วจักฟังคำสั่งสอนของพระชินเจ้า”[๑๗] เราออกไปแล้วจากอาศรมไปผู้เดียว ได้ป่วยไข้ขึ้น เราถูก ความป่วยไข้เบียดเบียนจึงไปนอนภายในศาลา[๑๘] เราประชุมศิษย์ทั้งหมดแล้วได้ถามพวกเขาถึงพระตถาคตว่า

“พระคุณของพระโลกนาถผู้มีปัญญาเครื่องตรัสรู้อย่างยอดเยี่ยม เป็นเช่นไร”[๑๙] พวกศิษย์เหล่านั้นถูกเราถามแล้วจึงพยากรณ์ตามที่ตนเห็นมา แสดงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุดนั้นแก่เราดุจประทับอยู่ตรง หน้าโดยเคารพ[๒๐] เราฟังคำของศิษย์เหล่านั้นแล้วจึงทำจิตของตนให้เลื่อมใส เรา จึงเอาดอกไม้ทำเป็นกองสถูปแล้วก็ทำกาละ ณ ที่นั้น[๒๑] ศิษย์เหล่านั้นเผาสรีระของเราแล้วได้ไปในสำนักของพระพุทธเจ้า ประคองอัญชลี ถวายบังคมพระศาสดา[๒๒] เราเอาดอกไม้ทำพระสถูป เพื่อพระสุคตเจ้าผู้แสวงหาคุณ อันยิ่งใหญ่ จึงไม่เข้าถึงทุคติเลยตลอดแสนกัป

[๒๓] ในกัปที่ ๔๐,๐๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ พระองค์ มีพระนามว่าอัคคิสมะ มีกำลังมาก[๒๔] ในกัปที่ ๒๐,๐๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓๘ พระองค์ เป็นใหญ่ในแผ่นดิน มีพระนามว่าฆฏาสนสมะ[๒๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปุปผถูปิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปุปผถูปิยเถราปทานที่ ๒

๓. ปายาสทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระปายาสทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายข้าวปายาสใส่ถาดสำริด

(ท่านพระปายาสทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๒๕} [๒๖] พระสัมพุทธเจ้าผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ มีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ มีหมู่ภิกษุห้อมล้อมแล้วกำลังเสด็จออกจากป่า[๒๗] เรานั้นประสงค์จะบวงสรวงบูชายัญ จึงเอามือคดข้าวปายาส ใส่ถาดสำริดแล้วน้อมนำเครื่องพลีกรรมเข้าไป