arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · เสเรยยกวรรค

๓. ปายาสทายกเถราปทาน (๑๒๓) เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในเสเรยยกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน เสเรยยกวรรค ปายาสทายกเถราปทาน (๑๒๓) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๒๗๐–๒๗๒

หน้า ๒๗๐

[๒๓] ในกัปที่ ๔๐,๐๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ พระองค์ มีพระนามว่าอัคคิสมะ มีกำลังมาก[๒๔] ในกัปที่ ๒๐,๐๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓๘ พระองค์ เป็นใหญ่ในแผ่นดิน มีพระนามว่าฆฏาสนสมะ[๒๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปุปผถูปิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปุปผถูปิยเถราปทานที่ ๒

๓. ปายาสทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระปายาสทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายข้าวปายาสใส่ถาดสำริด

(ท่านพระปายาสทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๒๕} [๒๖] พระสัมพุทธเจ้าผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ มีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ มีหมู่ภิกษุห้อมล้อมแล้วกำลังเสด็จออกจากป่า[๒๗] เรานั้นประสงค์จะบวงสรวงบูชายัญ จึงเอามือคดข้าวปายาส ใส่ถาดสำริดแล้วน้อมนำเครื่องพลีกรรมเข้าไป

หน้า ๒๗๑

[๒๘] ในสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เป็นพระโลกเชษฐ์ ผู้องอาจในหมู่นรชน เสด็จขึ้นสู่ที่จงกรมในอากาศอันเป็นทางลม

[๒๙] เราได้เห็นความอัศจรรย์อันไม่เคยมีมา น่าขนพองสยองเกล้า นั้นแล้วจึงวางถาดสำริด ถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้า พระนามว่าวิปัสสี[๓๐] กราบทูลว่า “ข้าแต่พระมหามุนี พระองค์เป็นพระสัพพัญญู พุทธเจ้าในโลกพร้อมทั้งเทวโลกและมนุษยโลก ขอได้โปรดทรง อนุเคราะห์รับข้าวปายาสของข้าพระองค์เถิด”[๓๑] พระผู้มีพระภาคสัพพัญญูผู้นายกของโลก เป็นศาสดาผู้ยอดเยี่ยมในโลก ทรงทราบความดำริของเราแล้วจึงทรงรับ

[๓๒] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายทานใดไว้ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายข้าวปายาส[๓๓] ในกัปที่ ๔๑ แต่ภัทรกัปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่า พุทธะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก

[๓๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปายาสทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปายาสทายกเถราปทานที่ ๓

หน้า ๒๗๒

๔. คันโธทกิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระคันโธทกิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการประพรมนํ้าหอม

(ท่านพระคันโธทกิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๒๖} [๓๕] เรานั่งอยู่ที่ปราสาทอันประเสริฐได้เห็นพระชินเจ้าพระนามว่า วิปัสสีผู้งดงามดังไม้รกฟ้า ผู้เป็นสัพพัญญู ผู้ทำลายความมืด[๓๖] พระองค์ผู้นายกของโลกเสด็จดำเนินไปในที่ไม่ไกลปราสาท รัศมี ของพระองค์สว่างไสวในเมื่อดวงอาทิตย์อัสดงคตแล้ว[๓๗] เราประคองน้ำหอมประพรมบูชาพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด พร้อมจิตอันเลื่อมใสนั้น เราทำกาลกิริยา ณ ที่นั้น[๓๘] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ประพรมน้ำหอมใด ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๓๙] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าสุคันธะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๔๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระคันโธทกิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ คันโธทกิยเถรปทานที่ ๔

จบ ๓. ปายาสทายกเถราปทาน (๑๒๓)