๑. โสภิตเถราปทาน (๑๓๑) เล่ม ๓๒

ปทุมุตฺตโร นาม ชิโน โลกเชฏฺโฐ นราสโภ

มหโต ชนกายสฺส เทเสติ อมตํ ปทํ ฯ

ตสฺสาหํ วจนํ สุตฺวา วาจาสภิมุทีริตํ

อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน เอกคฺโค อาสหํ ตทา ฯ

ยถา สมุทฺโท อุทธีนมคฺโค

เมรุ นคานํ ปวโร สิลุจฺจโย

ตเถว เย จิตฺตวเสน วตฺตเร

น พุทฺธญาณสฺส กลํ อุเปนฺติ เต ฯ

ธมฺมวิธึ ฐเปตฺวาน พุทฺโธ การุณิโก อิสิ

ภิกฺขุสงฺเฆ นิสีทิตฺวา อิมา คาถา อภาสถ ฯ

โย โส ญาณํ ปกิตฺเตสิ พุทฺธมฺหิ โลกนายเก

กปฺปานํ สตสหสฺสํ ๑ ทุคฺคตึ โส น คจฺฉติ ฯ

กิเลเส ฌาปยิตฺวาน เอกคฺโค สุสมาหิโต

โสภิโต นาม นาเมน เหสฺสติ สตฺถุสาวโก ฯ

กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ

ปญฺญาเส กปฺปสหสฺสมฺหิ สตฺเตวาสุํ สมุคฺคตา

สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โสภิโต เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

โสภิตฺตเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ยุ. สตสหสฺเส ฯ

พระชินเจ้าพระนามว่าปทุมุตระเชษฐบุรุษของโลก ประเสริฐกว่านระ ทรงแสดงอมตบทแก่หมู่ชนเป็นอันมาก เวลานั้นเราได้ฟังพระดำรัสอาสภิวาจาที่พระองค์เปล่งแล้ว ประนมกรอัญชลี เป็นผู้มีใจเป็นอารมณ์เดียว(กล่าวว่า)

สมุทรเลิศกว่าทะเลทั้งหลาย เขา

สุเมรุประเสริฐกว่าเขาทั้งหลาย

เป็นที่สั่งสมหิน ฉันใด ชนเหล่าใด

ย่อมเป็นไปตามอำนาจจิต ชน

เหล่านั้นย่อมไม่เข้าถึงเสี้ยวแห่ง

พระพุทธญาณ ฉันนั้น

พระพุทธเจ้าทรงเป็นฤาษีประกอบด้วยพระกรุณาทรงหยุดการแสดงธรรมประทับนั่งในท่ามกลางสงฆ์แล้ว ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า ผู้ใดสรรเสริญณาณใน (ของ) พระพุทธเจ้าผู้นำของโลก ผู้นั้นจะต้องไม่ไปสู่ทุคติตลอดแสนกัลป ผู้นั้นจักเผากิเลสทั้งหลายได้แล้วจักเป็นผู้มีอารมณ์เดียวมีจิตมั่นคง จักได้เป็นสาวกของพระศาสดา มีนามชื่อว่าโสภิตะ เราเผากิเลสได้แล้ว ถอนภพขึ้นได้หมดแล้ว วิชชา ๓ เราบรรลุแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ในกัลปที่ ๕๐,๐๐๐ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๗ พระองค์ ทรงพระนามว่าสมุคคตะ สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้วดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระโสภิตเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ โสภิตเถราปทาน.