๒. ปุณณกเถราปทาน (๔๐๒) เล่ม ๓๒

[๒๖] การที่เราได้มาในสำนักของพระพุทธเจ้าของเรานี้เป็นการมาดีแล้วหนอ วิชชา ๓ เราได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราก็ทำเสร็จแล้ว[๒๗] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอนภพขึ้นได้หมดแล้ว ตัดกิเลส เครื่องผูกขาดดังช้างตัดเชือกแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่[๒๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระติสสเมตเตยยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ติสสเมตเตยยเถราปทานที่ ๑

๒. ปุณณกเถราปทาน

บุพประวัติของพระปุณณกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายพระเพลิงพระพุทธสรีระ

(ท่านพระปุณณกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๔๐๔} [๒๙] พระพุทธเจ้าผู้สยัมภูผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร ทรงประชวร ทรง อาศัยยอดเงื้อมประทับอยู่ในระหว่างภูเขา[๓๐] ขณะนั้น ได้มีเสียงบันลือลั่นโดยรอบอาศรมของเรา เมื่อ พระพุทธเจ้าเสด็จนิพพาน ได้มีแสงสว่างในขณะนั้น

[๓๑] หมี หมาป่า เสือดาว เนื้อร้าย และราชสีห์ มีอยู่ในไพรสณฑ์ ประมาณเท่าใด ทั้งหมดนั้นได้พากันส่งเสียงร้องขึ้นในขณะนั้น[๓๒] เราเห็นความอัศจรรย์นั้นแล้วได้ไปสู่เงื้อม ณ ที่นั้น เราได้เห็น พระสัมพุทธเจ้าผู้ไม่พ่ายแพ้อะไร ๆ นิพพานแล้ว[๓๓] ดับสนิทแล้ว ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร เหมือนต้นพญาสาละมีดอก บานสะพรั่ง เช่นดวงอาทิตย์อุทัย ดังถ่านเพลิงปราศจากเปลวไฟ[๓๔] เรานำหญ้าและไม้มากองให้เต็มแล้ว ได้ทำเชิงตะกอนขึ้นบนนั้น ครั้นทำเชิงตะกอนดีแล้วได้ถวายพระเพลิงพระพุทธสรีระ[๓๕] ครั้นถวายพระเพลิงพระพุทธสรีระแล้วได้เอานํ้าหอมประพรม ในขณะนั้น เทวดายืนอยู่ในอากาศได้ระบุชื่อว่า[๓๖] “ท่านผู้เป็นมุนี

ในกาลใดท่านมีนามว่าปุณณกะ ในกาลนั้น ท่านบำเพ็ญกิจนั้นแก่พระพุทธเจ้าผู้สยัมภูแล้ว”[๓๗] เราจุติจากกายนั้นแล้วได้ไปสู่เทวโลก ในเทวโลกนั้น กลิ่นอัน สำเร็จด้วยทิพย์ย่อมตกลงจากอากาศ[๓๘] แม้ในเทวโลกนั้น เราก็มีชื่อว่าปุณณกะ ในกาลนั้น เราจะ เป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ย่อมยังความดำริให้บริบูรณ์[๓๙] ภพนี้เป็นภพสุดท้ายของเรา ภพสุดท้ายย่อมเป็นไป แม้ในภพนี้ นามของเราก็ยังปรากฏว่าปุณณกะ[๔๑] เรายังพระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าโคดมศากยบุตร ให้ทรง โปรดปรานแล้ว กำหนดรู้อาสวะทั้งปวงแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่

[๔๑] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายพระเพลิงพระพุทธสรีระ[๔๒] การที่เราได้มาในสำนักของพระพุทธเจ้าของเรานี้ เป็นการมาดีแล้วหนอ วิชชา ๓ เราได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราก็ทำเสร็จแล้ว[๔๓] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอนภพขึ้นได้หมดแล้ว ตัดกิเลส เครื่องผูกขาดดังช้างตัดเชือกแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่[๔๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปุณณกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปุณณกเถราปทานที่ ๒

๓. เมตตคูเถราปทาน

บุพประวัติของพระเมตตคูเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายเนยใส

(ท่านพระเมตตคูเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๔๐๕} [๔๕] ภูเขาชื่ออโสกะมีอยู่ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ วิสสุกรรมเทพบุตร เนรมิตอาศรมให้แก่เราที่ภูเขาอโสกะนั้น