๗. สยนทายกเถราปทาน (๔๗) เล่ม ๓๒

[๘๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปทุมฉทนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ ปทุมฉทนิยเถราปทานที่ ๖

๗. สยนทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระสยนทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายที่นอน

(ท่านพระสยนทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๔๙} [๘๘] เราได้ถวายที่นอนชั้นเลิศที่ลาดด้วยภัณฑะคือผ้า แด่พระผู้มี พระภาคเจ้าทรงพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้มีจิตเมตตา ผู้คงที่[๘๙] พระผู้มีพระภาคชินเจ้าทรงรับที่นอนและที่นั่งอันเป็นกัปปิยะแล้ว เสด็จลุกจากที่นอนนั้นเหาะขึ้นสู่เวหาส[๙๐] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายที่นอนใด ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายที่นอน[๙๑] ในกัปที่ ๕๑ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่า วรุณเทวะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก

[๙๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสยนทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ สยนทายกเถราปทานที่ ๗

๘. จังกมทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระจังกมทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายที่จงกรม

(ท่านพระจังกมทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๕๐} [๙๓] เราได้ให้ทำสถานที่จงกรมก่อด้วยอิฐ ถวายแด่พระมุนี พระนามว่าอัตถทัสสี พระโลกเชษฐ์ผู้คงที่[๙๔] สถานที่จงกรมที่ทำสำเร็จดีแล้ว โดยส่วนสูง ๕ ศอก โดยส่วน ยาว ๑๐๐ ศอก ควรเป็นที่เจริญภาวนา น่ารื่นรมย์ใจ[๙๕] พระผู้มีพระภาคเจ้าอัตถทัสสีผู้สูงสุดกว่านรชนทรงรับแล้ว ครั้น ทรงรับทรายด้วยพระหัตถ์แล้ว ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า[๙๖] “ด้วยการถวายทรายนี้ และด้วยการถวายที่จงกรมอันทำ สำเร็จดีแล้ว ผู้นั้นจักได้ครอบครองทรายอันสมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ