พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · อุปาลีวรรค
๘. จังกมทายกเถราปทาน (๔๘) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในอุปาลีวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน อุปาลีวรรค จังกมทายกเถราปทาน (๔๘) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๑๖๖–๑๖๗
[๙๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสยนทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล
จบ สยนทายกเถราปทานที่ ๗
๘. จังกมทายกเถราปทาน
บุพประวัติของพระจังกมทายกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายที่จงกรม
(ท่านพระจังกมทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๕๐} [๙๓] เราได้ให้ทำสถานที่จงกรมก่อด้วยอิฐ ถวายแด่พระมุนี พระนามว่าอัตถทัสสี พระโลกเชษฐ์ผู้คงที่[๙๔] สถานที่จงกรมที่ทำสำเร็จดีแล้ว โดยส่วนสูง ๕ ศอก โดยส่วน ยาว ๑๐๐ ศอก ควรเป็นที่เจริญภาวนา น่ารื่นรมย์ใจ[๙๕] พระผู้มีพระภาคเจ้าอัตถทัสสีผู้สูงสุดกว่านรชนทรงรับแล้ว ครั้น ทรงรับทรายด้วยพระหัตถ์แล้ว ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า[๙๖] “ด้วยการถวายทรายนี้ และด้วยการถวายที่จงกรมอันทำ สำเร็จดีแล้ว ผู้นั้นจักได้ครอบครองทรายอันสมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ
[๙๗] เขาจักเสวยเทวรัชสมบัติมีนางอัปสรแวดล้อมแล้ว จักเสวย สมบัติในเทวดาทั้งหลายตลอด ๓ กัป[๙๘] เขามาสู่มนุษย์โลก จักได้เป็นพระราชาในแว่นแคว้น และจัก ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิในแผ่นดิน ๓ ครั้ง[๙๙] ในกัปที่ ๑,๘๐๐ เราได้ทำกรรมใดไว้ในครั้งนั้น ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายที่จงกรม[๑๐๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระจังกมทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล
จบ จังกมทายกเถราปทานที่ ๘
๙. สุภัททเถราปทาน
บุพประวัติของพระสุภัททเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยผอบไม้จันทน์
(ท่านพระสุภัททเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๕๑} [๑๐๑] พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระผู้ทรงรู้แจ้งโลก ผู้ ควรรับเครื่องบูชา ผู้มียศมาก ทรงรื้อถอนหมู่ชนขึ้นจากทุกข์ แล้วเสด็จนิพพาน
จบ ๘. จังกมทายกเถราปทาน (๔๘)