๗. สยนทายกเถราปทาน (๔๗) เล่ม ๓๒

สิทฺธตฺถสฺส ภควโต เมตฺตจิตฺตสฺส ตาทิโน

สยนคฺคํ มยา ทินฺนํ ทุสฺสภณฺเฑน <522> อตฺถตํ.

ข้าพเจ้าได้ถวายที่นอนอันเลิศ ปูลาดด้วยผ้าแด่พระผู้มีพระภาคพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้มีพระทัยประกอบด้วยเมตตา ผู้คงที่

ปฏิคฺคเหสิ ภควา กปฺปิยสยนาสนํ

อุฏฺฐาย สยนา <523> ตมฺหา เวหาสํ อุคฺคมี ชิโน.

พระผู้มีพระภาคชินเจ้า ทรงรับที่นอน และที่นั่งอันเป็นกัปปิยะแล้ว เสด็จลุกจากที่นอนนั้น เหาะขึ้นสู่เวหาส

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ สยนมทาสหํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สยนสฺส อิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายที่นอนไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายที่นอน

เอกปญฺญาสิโต กปฺเป วรุโณ <524> เทวสวฺหโย

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๕๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าวรุณเทพ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สยนทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สยนทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สตฺตมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระสยนทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สยนทายกเถราปทานที่ ๗ จบ