๖. ปทุมฉทนิยเถราปทาน (๔๖) เล่ม ๓๒

[๘๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า เราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปัญจหัตถิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ ปัญจหัตถิยเถราปทานที่ ๕

๖. ปทุมฉทนิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระปทุมฉทนิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการกั้นร่มเป็นพุทธบูชา

(ท่านพระปทุมฉทนิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๔๘} [๘๓] เมื่อพระโลกนาถพระนามว่าวิปัสสีผู้เป็นอัครบุคคลเสด็จนิพพาน แล้ว เราถือดอกปทุมอันบานดีแล้วยกขึ้นบูชาที่จิตกาธาน[๘๔] เมื่อมหาชนยกพระศพขึ้นจิตกาธาน จิตกาธานสูงขึ้นไปจรด นภากาศ เราได้ทำร่มไว้ในอากาศกั้นไว้เหนือจิตกาธาน[๘๕] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราบูชาด้วยดอกไม้ใด ด้วยผล กรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า[๘๖] ในกัปที่ ๔๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่า ปทุมิสสระ มีกำลังมาก ปกครองแผ่นดินอันมีทวีปทั้ง ๔ เป็น ขอบเขต

[๘๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปทุมฉทนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ ปทุมฉทนิยเถราปทานที่ ๖

๗. สยนทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระสยนทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายที่นอน

(ท่านพระสยนทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๔๙} [๘๘] เราได้ถวายที่นอนชั้นเลิศที่ลาดด้วยภัณฑะคือผ้า แด่พระผู้มี พระภาคเจ้าทรงพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้มีจิตเมตตา ผู้คงที่[๘๙] พระผู้มีพระภาคชินเจ้าทรงรับที่นอนและที่นั่งอันเป็นกัปปิยะแล้ว เสด็จลุกจากที่นอนนั้นเหาะขึ้นสู่เวหาส[๙๐] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายที่นอนใด ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายที่นอน[๙๑] ในกัปที่ ๕๑ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่า วรุณเทวะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก