๖. ปทุมฉทนิยเถราปทาน (๔๖) เล่ม ๓๒

นิพฺพุเต โลกนาถมฺหิ วิปสฺสิมฺหคฺคปุคฺคเล

สุผุลฺลํ ปทุมํ คยฺห จิตมาโรปยึ อหํ.

เมื่อพระผู้มีพระภาคผู้ทรงเป็นที่พึ่งของสัตว์โลกพระนามว่าวิปัสสี เป็นบุคคลผู้เลิศ เสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว ข้าพเจ้าถือดอกปทุมที่บานดีแล้ว บูชาที่จิตกาธาน

อาโรปิเต จ จิตเก เวหาสํ นภมุคฺคมิ

อากาสจฺฉทนํ กตฺวา จิตกมฺหิ อธารยิ.

เมื่อมหาชนยกพระพุทธสรีระขึ้นบนจิตกาธาน จิตกาธานสูงขึ้นไปจรดนภากาศ ข้าพเจ้าได้ทำหลังคากั้นไว้ในอากาศเหนือจิตกาธาน

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยิ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

สตฺตตาฬีสิโต กปฺเป ปทุมิสฺสรนามโก

จาตุรนฺโต วิชิตาวี จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๔๗ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่าปทุมิสสระ ทรงเป็นใหญ่มีชัยชนะในทวีปทั้ง ๔ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปทุมจฺฉทนิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปทุมจฺฉทนิยตฺเถรสฺส อปทานํ ฉฏฺฐํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระปทุมฉทนิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ปทุมฉทนิยเถราปทานที่ ๖ จบ