arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · อุทกาสนทายิวรรค

๑๐. วาสิทายกเถราปทาน (๒๔๐) เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๔๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในอุทกาสนทายิวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

_______

๑๐. วาสิทายกตฺเถราปทาน

๑๐. วาสิทายกเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระวาสิทายกเถระ

(พระวาสิทายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน อุทกาสนทายิวรรค วาสิทายกเถราปทาน (๒๔๐) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๓๐๑–๓๐๒ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๔๐๖–๔๐๖

บาลี (มหาจุฬาฯ)

กมฺมาโรหํ ปุเร อาสึ ติวรายํ ปุรุตฺตเม

เอกา วาสิ มยา ทินฺนา สยมฺภุํ อปราชิตํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เมื่อก่อน ข้าพเจ้าเป็นช่างทองอยู่ในติวรานครที่ล้ำเลิศ ข้าพเจ้าได้ถวายมีดเล่มหนึ่งแด่พระผู้มีพระภาค ผู้เป็นพระสยัมภู ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้

บาลี (มหาจุฬาฯ)

จตุนฺนวุเต อิโต กปฺเป ยํ วาสิมททึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ วาสิทานสฺสิทํ ผลํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายมีดไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายมีด

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา วาสิทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

วาสิทายกตฺเถรสฺส อปทานํ ทสมํ สมตฺตํ.

อุทกาสนทายกวคฺโค <993> จตุพฺพีสติโม.

ตสฺสุทฺทานํ

อุทกาสนภาชนิโย <994> สาลปุปฺผี กิลญฺชโก

เวทิกา วณฺณกาโร จ ปิยาลอมฺพยาคโท

ชคตี วาสิทายี จ คาถา ตึส จ อฏฺฐ จาติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระวาสิทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

วาสิทายกเถราปทานที่ ๑๐ จบ

อุทกาสนทายกวรรคที่ ๒๔ จบบริบูรณ์

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. อุทกาสนทายกเถราปทาน

๒. ภาชนทายกเถราปทาน

๓. สาลปุปผิยเถราปทาน

๔. กิลัญชทายกเถราปทาน

๕. เวทิทายกเถราปทาน

๖. วัณณการกเถราปทาน

๗. ปิยาลปุปผิยเถราปทาน

๘. อัมพยาคทายกเถราปทาน

๙. ชคติการกเถราปทาน

จบ ๑๐. วาสิทายกเถราปทาน (๒๔๐)